Trento
Trento
Comune di Trento | |||
---|---|---|---|
|
|||
Koordinate: 46°4′N 11°7′E / 46.067°N 11.117°E | |||
Država | |||
Regija | Trentino-Južni Tirol | ||
Provincija | Trento | ||
Vlast | |||
- Gradonačelnik | Alessandro Andreatta (PD) | ||
Površina | |||
- Ukupna | 58 km² | ||
Visina | 194 m | ||
Stanovništvo (2011) | |||
- Grad | 114.198 | ||
Vremenska zona | UTC+1 (UTC+2) | ||
Poštanski broj | 38121-38123 | ||
Pozivni broj | 0461 | ||
Službene stranice www.comune.trento | |||
Karta | |||
Trento (latinski: Tridentum, njemački: Trient) je grad na sjeveroistoku Italije, glavni grad regije Trentina i Južnog Tirola odnosno Trentske provincije. Grad je 2011. imao 114.198 stanovnika.[1]
Trento leži u Sjevernoj Italiji u kotlini rijeke Adigea, blizu njena ušća u rijeku Brentu.[2] Udaljen je 50 km južno od Bolzana.
Po rimskom historičaru Pliniju Starijem i geografu Strabonu iz Amaseje, Trento su osnovali antički Reti.[2] Kasnije je postao rimska kolonija i vojni kastrum na cesti prema prijevoju Brenneru,[2] poznat kao Tridentum. Njegov prvi biskup sv. Vigilije pokrstio je sav Trentino i Južni Tirol krajem 4. i početkom 5. vijeka. Za ranog srednjeg vijeka postao je langobardska kneževina, a kasnije franačka marka (granična oblast). Od 1027. Trento je feud lokalnog princa-biskupa pod patronatom Svetog Rimskog Carstva. Grad je postao slavan kad se u njemu od 1545. do 1563. održao Tridentski koncil.[2]
Za Napoleonskih ratova Trentom su vladali Francuzi, a nakon pada Napoleona pripao je Austrijskom Carstvu. Nakon Ujedinjenja Italije u gradu je narastao iredentistički pokret među većinskim talijanskim stanovništvom, što je izazvalo žestoke reakcije kod austrijskih vlasti.[2] Trento je 1918. postao dio Kraljevine Italije, nakon Prvog svjetskog rata.[2] Grad je teško stradao za velikih poplava 1966. godine.[2]
Trento ima puno rimskih spomenika, teatar i dijelove gradskog bedema. Njegova romaničko-gotička katedrala San Vigilio posvećena je 1145. i izgrađena kao rigorozni objekt, bez puno dekoracija (u njoj je održan Tridentski koncil). Impresivne su i dvije romaničke crkve, San Apollinare i San Lorenzo.[2] Trento ima puno renesansnih građevina, od njih su najvrednije crkva Santa Maria Maggiore iz 1520. i zamak Castello del Buon Consiglio, čija je gradnja započela još u 13. vijeku. Zamak je od 15. vijeka rezidencija princa-biskupa, a između 1528. i 1536. dograđeno mu je veličanstveno renesansno dvorište. Danas se koristi kao nacionalni muzej.[2]
Današnji Trento je pretežno industrijski grad s bogatom poljoprivrednom okolicom, poznatom po proizvodnji povrća i voća.[2] Grad ima nekoliko štamparija i tvornica koje proizvode lake strojeve, tekstil, namještaj i kožne proizvode.[2]
|
|