Aleksandar Zakatov
kand. ist. nauk, doc. Aleksandar Zakatov | |
---|---|
Lični podaci | |
Datum rođenja | 19. jul 1972. |
Mesto rođenja | Moskva, SSSR |
Državljanstvo | Rusija |
Obrazovanje | Ruski državni humanistički univerzitet |
Naučni rad | |
Institucija | Moskovski državni univerzitet geodezije i kartografije |
Akademija | Naučni savet Ruske akademije nauka za izučavanje i čuvanje kulturnog i prirodnog nasleđa |
Aleksandar Nikolajevič Zakatov (rus. Александр Николаевич Закатов, Moskva, 19. jul 1972) je ruski istoričar, arhivista i publicista, kandidat istorijskih nauka (niže akademsko zvanje od doktora nauka), docent Moskovskog državnog univerziteta geodezije i kartografije, član Naučnog saveta Ruske akademije nauka za izučavanje i čuvanje kulturnog i prirodnog nasleđa, član Saveza pisaca Rusije i Ruskog saveza pisaca.
Obavlja dužnosti ličnog sekretara Imperatorskog doma Romanovih i direktora Kancelarije starešine Ruskog imperatorskog doma velike kneginje Marije Vladimirovne.
Biografija
[uredi | uredi izvor]Obrazovanje i akademska karijera
[uredi | uredi izvor]Aleksandar Nikolajevič Zakatov je rođen 19. jula 1972. godine u Moskvi. Diplomirao je 1995. godine na Moskovskom istorijsko-arhivističkom institutu (rus. Московский историко-архивный институт) Ruskog državnog humanističkog univerziteta (rus. Российского государственного гуманитарного университета), gde je 1998. godine završio i postdiplomske studije, kada je odbranio disertaciju „Arhivi Ruskog carskog doma posle Februarske revolucije 1917: problemi rekonstrukcije, opisa i upotrebe“ i stekao akademsko zvanje kandidata istorijskih nauka.
Od 1. februara 2001. godine predaje kao na katedri istorije Otačestva, države i prava Moskovskog državnog univerziteta geodezije i kartografije.[1] U zvanje docenta je izabran 2005. godine.
Izabran je za člana Naučnog saveta Ruske akademije nauka za izučavanje i čuvanje kulturnog i prirodnog nasleđa 2003. godine.[2]
Između 2009. i 2012. godine je bio član Akademskog veća Ruskog državnog trgovačko-ekonomskog univerziteta u Moskvi.
U članstvo Saveza pisaca Rusije je primljen 2010. godine, a u članstvo Ruskog saveza pisaca 2015. godine.
Član je Imperatorskog pravoslavnog palestinskog društva (rus. Императорское православное палестинское общество) i Međunarodne slovenske akademije nauka, obrazovanja i kulture.
Delatnost u ruskom monarhističkom pokretu
[uredi | uredi izvor]U monarhističkom (legitimističkom) pokretu u Rusiji je aktivan od 1987. godine. Tokom 1990. i 1991. godine, uoči raspada Sovjetskog saveza, izdavao je versko-monarhistički časopis "Presto". Između 1992. i 1997. godine je bio glavni urednik lista "Život za cara".
Bio je generalni sekretar Ruskog hrišćansko-monarhističkog saveza (1993-1997) i predstavnik Evropske monarhističke asocijacije iz Madrida u Rusiji (1994-1997).
Od 1. marta 1997. godine je član Komiteta za organizaciju i sprovođenje zakletve Gosudaru nasledniku careviću i velikom knezu Georgiju Mihajloviču.
Ukazom velike kneginje Marije Vladimirovne od 13. septembra 1997. godine, obavlja dužnost ličnog sekretara Imperatorskog doma Romanovih. Od 19. decembra 2002. godine, nalazi se i na mestu direktora Kancelarije starešine Imperatorskog doma Romanovih velike kneginje Marije Vladimirovne.[3][4][5]
Član je Upravnog odbora Imperatorskog Fonda za istraživanje onkoloških oboljenja od 2014. godine.
Nagrade i priznanja
[uredi | uredi izvor]Jubilarna medalja „300 godina Ruske flote“ (1996)
Medalja „Spomen 850 godina Moskve“ (1997)
- Orden Svetog blagovernog kneza Danila Moskovskog (2001)
Orden za zasluge (Pridnjestrovska Moldavska Republika,1997)
- Počasna gramata Ministarstva kulture Ruske Federacije (2011)
Reference
[uredi | uredi izvor]- ^ „Zakatov Aleksandr Nikolaevič”. Moskovskiй gosudarstvennый universitet geodezii i kartografii.
- ^ „Členы Soveta”. Naučnый Sovet RAN po izučeniю i ohrane kulьturnogo i prirodnogo naslediя.
- ^ „Zakatov Aleksandr Nikolaevič, direktor Kancelяrii E.I.V., kand. ist. nauk, docent.”. Rossiйskiй Imperatorskiй Dom.
- ^ „Umrla vojvotkinja Leonida Romanov”. Radio televizija Vojvodine. 10. maj 2010.
- ^ „Odlazak “nepodobne“ carice”. Večernje novosti. 24. maj 2010.