hundur
Etimoloxía: do nórdico antigo hundr, de protoxermánico *hundaz, do protoindoeuropeo *ḱʷn̥tós, de *ḱwṓ ("can").
Pronuncia: [ˈhʊntʊɹ] (AFI)
hundur
Referencias
VV. AA. (1985). Føroysk-Ensk ordabók. p. 250. Nám. ISBN 9780907715221.
Etimoloxía: do nórdico antigo hundr, de protoxermánico *hundaz, do protoindoeuropeo *ḱʷn̥tós, de *ḱwṓ ("can").
Pronuncia: [ˈhʏntʏr] (AFI)
hundur
Referencias
Taylor, Arnold R. (1990). Icelandic-English, English-Icelandic Dictionary (Hippocrene Concise Dictionary). p. 47. Hippocrene Books. ISBN 9780870528019.
Categorías:
- Feroés
- Entradas en feroés derivadas do nórdico antigo
- Entradas en feroés derivadas do protoxermánico
- Entradas en feroés derivadas do protoindoeuropeo
- Entradas en feroés con etimoloxía
- Entradas en feroés con transcrición fonolóxica
- Substantivos en feroés
- Zooloxía en feroés
- Islandés
- Entradas en islandés derivadas do nórdico antigo
- Entradas en islandés derivadas do protoxermánico
- Entradas en islandés derivadas do protoindoeuropeo
- Entradas en islandés con etimoloxía
- Entradas en islandés con transcrición fonolóxica
- Substantivos en islandés
- Zooloxía en islandés