hundur
hundur (język farerski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Sandra Choron, Harry Choron, Planet Dog: A Doglopedia, Houghton Mifflin Harcourt, 2005, s. 32.
hundur (język islandzki)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1) lp hund|ur, ~, ~i, ~s (~urinn, ~inn, ~inum, ~sins); lm ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
- przykłady:
- (1.1) Hundar eru á margan hátt hættulegri dýr en kettir. → Psy są pod wieloma względami bardziej niebezpieczne od kotów.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) hundur bítir/geltir → pies gryzie/szczeka; hundakofi, sporhundur, varðhundur
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- rauðir hundar, það hljóp í hana hundur/það er hundur í honum; przysłowie: þar liggur hundurinn grafinn
- etymologia:
- st.nord. hundr << pragerm. *xunđaz; por. far. hundur, szw. hund, duń. hund, nbk. hund, swn. hunt (niem. Hund), st.ang. hund (ang. hound), st.fryz. hund, niderl. hond, goc. 𐌷𐌿𐌽𐌳𐍃 (hunds)
- uwagi:
- źródła: