Houses of the Holy
„Houses of the Holy“ | ||||
---|---|---|---|---|
Студиски албум од Led Zeppelin | ||||
Издаден | 28 март 1973 | |||
Снимен | јануари-август 1972, Stargroves и Headley Grange со Rolling Stones Mobile Studio, и Island Studios, Лондон; Mixed at Olympic Studios, London and Electric Lady Studios, New York | |||
Жанр | хард рок, хеви метал | |||
Траење | 40:58 | |||
Јазик | англиски | |||
Издавачка куќа | Атлантик | |||
Продуцент | Џими Пејџ | |||
Led Zeppelin — Хронологија | ||||
| ||||
Издадени песни од Houses of the Holy | ||||
|
Houses of the Holy e петтиот студиски албум на англиската рок група Лед Зепелин, издаден преку издавачката куќа Атлантик Рекордс на 28 март 1973 година. Насловот на албумот е посвета за верните обожаватели кои се појавуваат на нивните концерти чии локации ги нарекуваат Houses of the Holy (Домови на Светите). Втор албум на групата кој не е именуван по нив и прв албум кој содржи целосно оригинален материјал. Претставува музички пресврт за Лед Зепелин бидејќи почнуваат да користат многу повеќе слоеви и методи на продуцирање во нивните песни.
РИАА го сертифицира 11 пати платинест и песната со исто име е снимена во овие сесии, но се појавува на следниот албум. Во 2012 година списанието Ролинг Стоун го става на 148 позиција на листата од 500те Најдобри албуми на сите времиња.
Снимање
[уреди | уреди извор]Поголемиот дел од албумот се снима во пролетта 1972 година во Старгроувс, селскиот имот во Беркшир на Мик Џегер и повторно со користење на подвижното студио на групата Ролинг Стоунс. Некои од песните на албумот се и пред тоа снимани, како на пример песната No Quarter, чиј прв обид е во текот на сесиите во Хедли Гранџ.
Неколку од песните се продуцираат како демоа (пробни снимки) во личните студиа на Џими Пејџ и Џон Пол Џонс. Овие двајца ги монтираат студиата во нивните домови и тоа им овозможува да ги довршат почнатите аранжмани. Како на пример, недовршените The Rain Song и Over The Hills and Far Away се довршуваат во студиото на Џими, додека ЏПЏ ја довршува No Quarter.
Уште еден дел од снимањето е спроведен во Олимпик Студиос во мај 1972 година и во текот на турнејата низ Северна Америка истата година во студиото Електрик Лејди Студиос во Њујорк.
Некои од песните како Black Country Woman, Walter’s Walk, The Rover и Houses of The Holy снимени во овие сесии не се наоѓаат на овој албум, туку на некои од следните.
Компонирање
[уреди | уреди извор]Стилистички, овој албум е еден голем пресврт во кариерата на Лед Зепелин. Гитарските рифови имаат повеќе слоеви во споредба со оние од претходните албуми и продуцентските методи на Џими Пејџ еволуираат и се оддалечуваат од раните влијанија на блуз музиката кои се застапени во првите четири албуми.
Освен кај Џими, голем напредок се чувствува и кај Роберт Плент, чии текстови на песните The Song Remains The Same и нејзиниот комплициран сопатник The Rain Song се многу позрели изданија на неговите мистични тематики.
Други песни како D’yer Mak’er, No Quarter, The Crunge се нешто нечуено во нивниот досегашен репертоар. D’yer Mak’er е реге песна и насловот се римува со британскиот изговор на зборот Јамајка. Исто така тоа е една од ретките песни каде сите 4 членови на Лед Зепелин ги делат композиторските заслуги.
No Quarter содржи елементи на атмосферски синтисајзер и соло на акустично пиjано на ЏПЏ. Dancing Days е инспирирана од некоја индиска музика која Џими Пејџ ја чул во Бомбај и содржи уште едно иако малку чудно сепак неверојатно соло од вториот најдобар гитарист на сите времиња.
The Crunge e фанк песна во чест на кумот на соул музиката Џејмс Браун, а The Rain Song е разубавена со звуците на новиот мелотрон на ЏПЏ. Последната песна од албумот, The Ocean содржи еден акапела дел и неверојатна кода (завршен дел)под влијание на старата ду-оп музика, и е посветена на океанот од обожаватели кои се појавуваат на концертите на Лед Зепелин во тоа време.
Според експертот за групата Дејв Луис:
„ | Кога ќе се присетам Houses of the Holy одлично се носи со другите албуми од овој период. Конечно се најде баланс помеѓу оние селски акустични песни и тежината од првите два албуми. Иако отсуствува оној електрицитет од Лед Зепелин 1 и 2 и разновидноста од Лед Зепелин 3, како и класичниот статус на Лед Зепелин 4, петтиот албум ја отсликува положбата во која се наоѓа групата и служи како почеток за ширење на нивните музички стремежи. | “ |
Опаковка
[уреди | уреди извор]Опаковката на Houses of the Holy е инспирирана од крајот на книгата на Артур Кларк, Крај на детството. Крајот на книгата содржи неколку стотици милиони разголеми деца, што само малку и физички наликува на основната форма на човечката раса. Тоа е колаж од неколку фотографии од Преминот на џиновите во Северна Ирска, кои ги слика Обри Пауел од фирмата специјализирана за опаковки на албуми Hipgnosis. Конкуренција на оваа локација и била уште една од Перу, но на крајот оваа е одбрана.
Двете деца кои позираат за сликите се Стефан и Саманта Гејтс и фотосесијата траела фрустрирачки 10 дена поради барање на вистинскиот дел од денот за да се фати правото осветлување. Фотосесиите се правени наутро и на зајдисонце за да се фати светлото од замракот и зората но никогаш не се постигнува посакуваниот ефект. Затоа децата се сликани во црно и бело и потоа се додадени на колажот како 11те лица кои се гледаат на опаковката. Иако незадоволителни, крајните слики оставаат впечаток поради некои случајно додадени засенчувања при постпродукцијата. Сликата од внатрешноста на опаковката е од замокот Данлус кој се наоѓа близу до Преминот на џиновите.
Во февруари 2010 година британската програма ББЦ Радио 4 му посвети получасовен документарен филм насловен Stefan Gates’s Cover Story на едно од децата од сликата за неговото учество во правењето на опаковката на албумот. Во филмот и покрај тоа што неговата сестра не се согласува, Стефан тврди дека има нешто злобно во врска со сликата. Тој исто така тврди дека никогаш не го чул албумот. Филмот завршува со неговото повторно посетување на Преминот на џиновите, слушајќи го Houses of the Holy и признава дека му паднал камен од срце по слушањето.
Исто како и на претходниот албум никакво име не е испринтано на опаковката, но менаџерот на групата Питер Грант им дозволува на Атлантик Рекордс да го покријат со хартија која ги содржи имињата на албумот и групата. Иако хартијата ги покрива задниците на децата од сликата, сепак албумот е забранет или недостапен во некои делови во југот на САД неколку години. ЦД изданието од 1980 година содржи дополнителни информации на опаковката.
Во 1974 година албумот е номиниран за Греми во категоријата за најдобра опаковка за албум и ВиЕјџ 1 ја става на шестата позиција на списокот на 50 најдобри опаковки за албуми на сите времиња во 2003 година.
Џими Пејџ изјавува дека сликата од опаковката е втора верзија која им била пратена од ангажираната фирма. На првата верзија уметникот Сторм Торгерсон нацртал зелен електричен терен за тенис со тениски рекет на него. Членовите на групата помислуваат дека со тоа тој имплицира дека нивната музика е само врева (англиските racket и racquet се изговараат исто но значат врева и рекет)и го отпуштаат, по што Пауел го заменува. Сепак подоцна Торгерсон е повторно вработен од групата за опаковките на албумите Presence и In Through the Out Door.
Критики
[уреди | уреди извор]Професионални оценки | |
---|---|
Прегледни резултати | |
Извор | Оценка |
Allmusic | |
Billboard | Favourable[2] |
Robert Christgau | A−[3] |
Entertainment Weekly | A[4] |
Rolling Stone (1973) | Unfavourable[5] |
Rolling Stone (2003) | |
The Rolling Stone Album Guide | |
Yahoo! Music | Favourable[8] |
Ова е последниот албум на Лед Зепелин издаден преку Атлантик Рекордс по што тие формираат своја издавачка куќа Суан Сонг Рекордс во 1974 година. Houses of the Holy е првиот албум кој во опаковката ги содржи текстовите за сите песните. Предлошка:Pquote
Иако е во план да се издаде во јануари 1973, поради разни одложувања при правењето на опаковката, издаден е дури во март додека групата ја одржува нивната Европска турнеја од 1973 година. Houses of the Holy многу се рекламира пред почетокот на нивната турнеја во Северна Америка и кога веќе почнува турнејата, албумот е веќе на првата позиција на топ листите. Голем број од песните веќе се изведувани пред публика на претходната турнеја бидејќи тогаш и се снимени повеќето од нив.
При издавањето албумот добива измешани критики, а негативните најмногу се однесуваат на реге и фанк изданијата на групата со песните D’yer Mak’er и The Crunge. Од друга страна пак, комерцијално албумот поминува одлично со цели 39 недели на американските топ листи (две недели на првата позиција) и влегувајќи на првата позиција на топ листата во Британија.
Во 2012 година списанието Ролинг Стоун го рангира Houses of the Holy на 148ото место на списокот на 500те најдобри албуми на сите времиња.
Признанија и награди
[уреди | уреди извор]Магазин | Земја | Признание | Година | Ранг |
---|---|---|---|---|
The Book of Rock Lists | САД | "The Top 40 Albums (1973)"[9] | 1981 | 13 |
Греми | САД | "Grammy Award for Best Recording Package"[10] | 1974 | Номиниран |
Classic Rock | Велика Британија | "100 Greatest British Rock Album Ever"[11] | 2006 | 90 |
Rock and Roll Hall of Fame | САД | "The Definitive 200: Top 200 Albums of All-Time"[12] | 2007 | 51 |
Rolling Stone | САД | "The 500 Greatest Albums of All Time"[13] | 2012 | 148 |
Pitchfork Media | САД | "Top 100 Albums of the 1970s"[14] | 2004 | 75 |
(*) обележува неподреден список.
Список на песни
[уреди | уреди извор]Прв дел | |||
---|---|---|---|
Бр. | Наслов | Текстописци | Траење |
1. | „The Song Remains the Same“ | Џими Пејџ и Роберт Плант | 5:32 |
2. | „The Rain Song“ | Пејџ и Плант | 7:39 |
3. | „Over the Hills and Far Away“ | Пејџ и Плант | 4:50 |
4. | „The Crunge“ | Џон Бонам, Џон Пол Џонс, Пејџ и Плант | 3:17 |
Втор дел | |||
---|---|---|---|
Бр. | Наслов | Текстописци | Траење |
1. | „Dancing Days“ | Пејџ и Плант | 3:43 |
2. | „D'yer Mak'er“ | Бонам, Џонс, Пејџ и Плант | 4:23 |
3. | „No Quarter“ | Џонс, Пејџ и Плант | 7:00 |
4. | „The Ocean“ | Бонам, Џонс, Пејџ и Плант | 4:31 |
Положба на топ листите
[уреди | уреди извор]Табела (1973) | Највисок пласман |
---|---|
Japanese Albums Chart[15] | 3 |
UK Albums Chart[16] | 1 |
Norwegian Albums Chart[17] | 4 |
US Billboard The 200 Albums Chart[18] | 1 |
US Cash Box Top 100 Albums Chart[19] | 1 |
US Record World Top Pop Albums Chart[20] | 1 |
Austrian Albums Chart[21] | 3 |
Canadian RPM Top 100 Albums Chart[22] | 1 |
Spanish Albums Chart[23] | 9 |
Australian Go-Set Top 20 Albums Chart[24] | 1 |
Australian Kent Music Report Albums Chart | 1 |
German Albums Chart[25] | 8 |
French Albums Chart[26] | 3 |
- Синглови
Година | Сингл | Табела | Позиција |
---|---|---|---|
1973 | "D'yer Mak'er" | Билборд Поп Синглови (Билборд Топ 100) | 20 |
1973 | "Over The Hills And Far Away" | Билборд Поп Синглови (Билборд Топ 100) | 51 |
Сертификации за продажба
[уреди | уреди извор]Екипа
[уреди | уреди извор]- Led Zeppelin
- John Bonham – drums
- John Paul Jones – bass guitar, keyboards, mellotron, synthesiser, organ, piano, grand piano, harpsichord, synthesiser bass
- Jimmy Page – acoustic, electric, and pedal steel guitar, theremin on "No Quarter", production
- Robert Plant – lead vocals
- Продукција
- Barry Diament – mastering (original Compact Disc release)
- Keith Harwood – mixing
- Hipgnosis – sleeve art direction
- Andy Johns – engineering, mixing (on "No Quarter")
- Eddie Kramer – engineering, mixing
- Bob Ludwig – mastering engineering
- Aubrey Powell – cover photography
- George Marino – mastering (remastered Compact Disc)
Исто така
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Allmusic Review
- ↑ „Billboard Review“. Superseventies.com. Посетено на 9 August 2011.
- ↑ „Robert Christgau Review“. Robertchristgau.com. Посетено на 9 August 2011.
- ↑ Reviewed by Tom Sinclair (20 June 2003). „Entertainment Weekly Review“. Ew.com. Архивирано од изворникот на 2014-12-05. Посетено на 9 August 2011.
- ↑ 1973 Rolling Stone Review
- ↑ 2003 Rolling Stone Review
- ↑ „архивски примерок“. Архивирано од изворникот 2011-01-14. Посетено на 2011-01-14.
- ↑ „Yahoo! Music Review“. Music.yahoo.com. 5 August 2011. Архивирано од изворникот на 2007-06-16. Посетено на 9 August 2011.
- ↑ „The Top 40 Albums 1973“. rocklistmusic.co.uk. Архивирано од изворникот на 2009-01-06. Посетено на 10 February 2009.
- ↑ „Grammy Award for Best Album Package (Hipgnosis) – 2 March 1974“. Grammy. Посетено на 10 February 2009.
- ↑ „Classic Rock – 100 Greatest British Rock Album Ever – April 2006“. Classic Rock. Посетено на 10 February 2009.
- ↑ „The Definitive 200: Top 200 Albums of All-Time“. Rock and Roll Hall of Fame (United States). Посетено на 10 February 2009.
- ↑ „500 Greatest Albums | Rolling Stone Music | Lists“. Rolling Stone. Посетено на 9 August 2011.
- ↑ „Staff Lists: Top 100 Albums of the 1970s“. Pitchfork. 23 June 2004. Архивирано од изворникот на 2013-04-11. Посетено на 9 August 2011.
- ↑ „Top 100 Albums – 10 April 1973“. Oricon. Посетено на 19 January 2009.
- ↑ „Top 100 Albums – 14 April 1973“. chartstats.com. Архивирано од изворникот 2012-12-08. Посетено на 19 January 2009.
- ↑ „Top 20 Albums – 29 April 1973“. norwegiancharts.com. Посетено на 19 January 2009.
- ↑ „The Billboard 200 – 12 May 1973“. Billboard. Посетено на 19 January 2009. [мртва врска]
- ↑ „Top 100 Albums – 12 May 1973“. Cash Box. Архивирано од изворникот на 2012-02-20. Посетено на 19 January 2009.
- ↑ [http://www.geocities.com/muggy59/RWPOPLPS1970THRU1974.html[мртва врска] „Top Pop Albums – 12 May 1973“] Проверете ја вредноста
|url=
(help). Record World. Посетено на 19 January 2009.[мртва врска] - ↑ „Top 75 Albums – 15 May 1973“. austriancharts.at. Посетено на 19 January 2009.
- ↑ „RPM Albums Chart – 19 May 1973“. RPM. Архивирано од изворникот на 2012-10-06. Посетено на 19 January 2009.
- ↑ „Top 100 Albums – 9 June 1973“. PROMUSICAE. Посетено на 19 January 2009.
- ↑ „Top 20 Albums – 30 June 1973“. Go Set. Архивирано од изворникот на 2011-08-28. Посетено на 19 January 2009.
- ↑ „Top 100 Albums – June 1973“. charts-surfer.de. Архивирано од изворникот на 2010-01-08. Посетено на 19 January 2009.
- ↑ „Top 100 Albums – 1973“. infodisc.fr. Архивирано од изворникот на 2012-10-27. Посетено на 19 January 2009.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- Houses of the Holy на MusicBrainz
- Lyrics
- Cover art
- Cover art – Aubrey Powell
- Review On Music-Nerds Архивирано на 24 ноември 2012 г.
- Stefan Gates' Cover Story (BBC programme about the album cover)
Претходник 20 Flashback Greats of the Sixties by Various Artists |
UK Albums Chart number-one album 14–21 April 1973 |
Наследник Ooh La La by The Faces |
Претходник Aloha from Hawaii: Via Satellite by Elvis Presley |
Billboard 200 number-one album 12–25 May 1973 |
Наследник 1967–1970 by The Beatles |
Претходник Hot August Night by Neil Diamond |
Australian Kent Music Report number-one album 4–24 June 1973 |
Наследник Red Rose Speedway by Paul McCartney & Wings |
- Страници кои користат сертифициран табеларен предмет со непознати параметри
- Употреби на сертифициран табеларен предмет за Argentina
- Употреби на сертифициран табеларен предмет за France
- Употреби на сертифициран табеларен предмет за Germany
- Употреби на сертифициран табеларен предмет за United Kingdom
- Употреби на сертифициран табеларен предмет за United States
- Албуми на Led Zeppelin
- Албуми од 1973