Jerzy Wiktor Zaniewski
Jerzy Zaniewski (przed 1934) | |
Data i miejsce urodzenia |
9 października 1891 |
---|---|
Data śmierci |
? |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Stanowiska |
rejonowy inspektor koni Sambor |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
Odznaczenia | |
Jerzy Wiktor Zaniewski (ur. 9 października 1891 w Sokalu, zm. ?) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 9 października 1891 w Sokalu jako syn Jana[1].
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Artylerii Polowej Nr 43[2]. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1917[3].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 1 pułku artylerii polowej Lwów (przemianowanym w styczniu 1919 na 4 pułk artylerii polowej, a w czerwcu tego roku na 5 Lwowski pułk artylerii polowej). Został odznaczony Orderem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych[4]. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Szkole Podchorążych Artylerii w Poznaniu[5]. W następnym roku w dalszym ciągu pełnił służbę w Szkole Podchorążych Artylerii w Poznaniu, a jego oddziałem macierzystym był 1 pułk artylerii polowej Legionów[6].
Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[7][8]. W latach 20. pozostawał oficerem 5 pułku artylerii polowej we Lwowie[9]. Awansowany do stopnia majora artylerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 w 1924 jako oficer nadetatowy lwowskiego pułku służył w Szefostwie Artylerii i Służby Uzbrojenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie[10]. W 1928 był kwatermistrzem 5 pułku artylerii polowej[11][12]. W marcu 1930 został przeniesiony do 21 pułku artylerii polowej w Białej na stanowisko dowódcy III dywizjonu[13]. W sierpniu 1931 został przeniesiony do 14 pułku artylerii polowej w Poznaniu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[14][15]. Został awansowany do stopnia podpułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932[16]. W czerwcu 1934 został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni Gródek Jagielloński[17], a we wrześniu tego samego roku został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni Sambor[18].
Jego żoną była Modesta, zmarła jako wdowa 23 grudnia 1969 i pochowana w Londynie[19].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari[20]
- Krzyż Walecznych (czterokrotnie)
- Złoty Krzyż Zasługi (17 marca 1930)[21]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2020-04-27] .
- ↑ Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918, s. 486.
- ↑ Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918, s. 463.
- ↑ Jednodniówka 1928 ↓, s. 26.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 35 z 15 września 1920 roku, s. 861.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 278.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 817.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 736.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 723.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 54, 646, 741.
- ↑ Jednodniówka 1928 ↓, s. 28.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 379, 455.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 109.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 236.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 682.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 179.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 163.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 263.
- ↑ Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 1 (18), s. 98, Lipiec 1970. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ Jednodniówka 1928 ↓, s. 25.
- ↑ M.P. z 1930 r. nr 98, poz. 143 „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Jednodniówka ku uczczeniu dziesięciolecia 5 Pułku Artylerji Polowej Lw.. Lwów: 1928.
- Kwatermistrzowie oddziałów artylerii II Rzeczypospolitej
- Ludzie urodzeni w Sokalu
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie)
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
- Oficerowie 5 Lwowskiego Pułku Artylerii Lekkiej
- Oficerowie 14 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej
- Podpułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej
- Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej
- Rejonowi inspektorzy koni
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
- Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska)
- Urodzeni w 1891
- Wojskowi związani ze Lwowem
- Zmarli w XX wieku