NHL (2009/2010)
| |||
Szczegóły | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Liczba zespołów |
30 | ||
Runda zasadnicza | |||
Termin | |||
Liczba kolejek |
82 | ||
Liczba meczów |
1230 | ||
Liczba bramek |
6987 | ||
Zwycięzca |
Konferencja Zachodnia: Chicago Blackhawks | ||
Najskuteczniejszy zawodnik | |||
Runda finałowa | |||
Liczba meczów |
90 | ||
Bramki |
537 | ||
Zwycięzca | |||
2. miejsce | |||
MVP | |||
Najskuteczniejszy zawodnik |
Sezon NHL 2009/2010 – 92. sezon ligi National Hockey League, a setny wliczając prekursora ligi National Hockey Association. Pierwsze mecze sezonu odbędą się 1 października 2009 roku. W tym dniu odbędą się cztery mecze, a w spotkaniu pomiędzy Colorado Avalanche oraz San Jose Sharks w Pepsi Center zostanie zastrzeżony nr 19 w uznaniu zasług Joe Sakica[1]. 2 oraz 3 października odbędą się mecze pomiędzy Detroit Red Wings i St. Louis Blues oraz Chicago Blackhawks z Florida Panthers[2] w europejskich halach: helsińskiej – Hartwall Areena oraz sztokholmskiej – Globen. Będzie to trzecie rozpoczęcie sezonu NHL na kontynencie europejskim w historii. Sezon zasadniczy w którym zagra 30 drużyn zakończy się w kwietniu 2010 roku, po zakończeniu tej fazy ligi, drużyny rozpoczną walkę o Puchar Stanleya w play off, które zakończą się w czerwcu. W lutym z powodu igrzysk olimpijskich będzie przerwa w rozgrywkach. Zawodnicy grający w drużynach NHL będą mogli zagrać w drużynach narodowych podczas turnieju olimpijskiego.
Wydarzenia przedsezonowe
[edytuj | edytuj kod]NHL Entry Draft 2009
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
W dniach 26-27 czerwca 2009 roku w znajdującej się w mieście Montreal, hali Centre Bell[3] odbył się czterdziesty szósty w historii draft, którym to drużyny występujące w lidze NHL mogły wybrać młodych, perspektywicznych zawodników. Z numerem pierwszym wybranym został Kanadyjczyk John Tavares, pochodzący z klubu London Knights, środkowy ten został wybrany przez drużynę New York Islanders. Łącznie zostało wybranych 211 graczy: 21 bramkarzy, 70 obrońców i 119 napastników z 11 państw: 102 z Kanady, 55 ze Stanów Zjednoczonych, Szwecji, Rosji, Finlandii, Słowacji, Czech, Włoch, Białorusi, Danii oraz Niemiec. Po raz pierwszy w historii w pierwszej rundzie draftu wybrano siedmiu Szwedów, co jest rekordem tej nacji[4].
W pierwszej trójce draftu znaleźli się również: szwedzki obrońca Victor Hedman, który przeszedł do Tampa Bay Lightning. Trzecim zawodnikiem draftu był kanadyjski center Matt Duchene, który przeszedł do Colorado Avalanche.
Puchar Wiktorii 2009
[edytuj | edytuj kod]29 września 2009 roku w szwajcarskiej Hallenstadion odbyła się druga edycja Pucharu Wiktorii. Wystąpiły w nim dwie drużyny: ZSC Lions (zwycięzca Ligi Mistrzów) oraz Chicago Blackhawks (reprezentant ligi NHL). Zwycięzcą spotkania została drużyna szwajcarska, która pokonała drużynę ze Stanów Zjednoczonych 2:1[5][6]. Drużyna z Zurychu została pierwszym zespołem europejskim, który wygrał Puchar Wiktorii oraz pierwszą drużyną z Europy, która pokonała drużynę NHL od 1991 roku[7].
Sezon zasadniczy
[edytuj | edytuj kod]Terminarz
[edytuj | edytuj kod]Każda z 30 drużyn rozegra 82 meczów sezonu zasadniczego (24 meczów z drużynami z tej samej dywizji, 40 meczów z drużynami z pozostałych dywizji tej samej konferencji oraz 15 meczów z drużynami opozycyjnej konferencji[8]) w ciągu 7 miesięcy od 1 października do 12 kwietnia 2010. Pomiędzy 15 a 28 lutego nie odbędzie się żaden mecz ligi z powodu odbywającego się w tym czasie turnieju olimpijskiego, w wyniku czego nie odbędzie się również mecz gwiazd. 1 stycznia 2010 roku odbyła się za to trzecia edycja NHL Winter Classic. Mecz rozegrany został na stadionie Fenway Park w Bostonie[9]. W spotkaniu tym uczestniczyły drużyny Boston Bruins oraz Philadelphia Flyers. Zwyciężyły niedźwiadki 2:1, zdobywając decydującą bramkę w dogrywce[10].
Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. W każdej obowiązywać będzie formuła do czterech zwycięstw, w tym o Puchar Stanleya. Playoffy potrwają od kwietnia do czerwca 2010 roku.
Tabela
[edytuj | edytuj kod]
|
|
- Legenda: Lp. – miejsce, M – mecze, Z – zwycięstwa, P – porażki, OT — porażki po dogrywce lub rzutach karnych, Br – bramki, Bl – bilans bramkowy, Pkt – punkty = lider dywizji, = awans do playoff
Statystyki sezonu zasadniczego
[edytuj | edytuj kod]Statystyki zaktualizowane po wszystkich 1230 meczach[11].
Zawodnicy z pola
Gole | Asysty | Punkty | +/- | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
51 | 83 | 112 | 50 | ||||
51 | 69 | 109 | 45 | ||||
50 | 68 | 109 | 39 | ||||
44 | 67 | 101 | 37 | ||||
42 | 65 | 95 | 36 |
Bramkarze
Obrony (w %)[12] | GAA[13][14] | Shutouty[15] | Zwycięstwa[16] | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
.931 | 1.97 | 9 | 45 | ||||
.929 | 2.22 | 8 | 44 | ||||
.925 | 2.24 | 7 | 42 | ||||
.924 | 2.25 | 7 | 41 | ||||
.924 | 2.26 | 7 | 40 |
Playoff
[edytuj | edytuj kod]Rozstawienie
[edytuj | edytuj kod]Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie playoff. Drużyna Washington Capitals zdobywca Presidents' Trophy uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 82 spotkaniach 121 punktów. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełniają mistrzowie dywizji: New Jersey Devils, Buffalo Sabres, Chicago Blackhawks, Vancouver Canucks oraz San Jose Sharks.
Konferencja Wschodnia
[edytuj | edytuj kod]- Washington Capitals – mistrz dywizji południowo-zachodniej i konferencji wschodniej w sezonie zasadniczym, zdobywca Presidents' Trophy oraz 121 punktów.
- New Jersey Devils – mistrz dywizji atlantyckiej, 103 punkty
- Buffalo Sabres – mistrz dywizji północno-wschodniej, 100 punktów
- Pittsburgh Penguins – 101 punktów (47 zwycięstw)
- Ottawa Senators – 94 punkty (44 zwycięstwa)
- Boston Bruins – 91 punkty (39 zwycięstw)
- Philadelphia Flyers – 88 punktów (41 zwycięstw)
- Montreal Canadiens – 88 punktów (39 zwycięstw)
Konferencja Zachodnia
[edytuj | edytuj kod]- San Jose Sharks – mistrz dywizji pacyficznej oraz mistrz sezonu zasadniczego konferencji zachodniej, 113 punktów
- Chicago Blackhawks – mistrz dywizji centralnej, 112 punktów
- Vancouver Canucks – mistrz dywizji północno-zachodniej, 103 punkty
- Phoenix Coyotes – 107 punktów (50 zwycięstw)
- Detroit Red Wings – 102 punkty (44 zwycięstwa)
- Los Angeles Kings – 101 punktów (46 zwycięstw)
- Nashville Predators – 100 punktów (47 zwycięstw)
- Colorado Avalanche – 95 punktów (43 zwycięstwa)
Drzewko playoff
[edytuj | edytuj kod]Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym w nagrodę zostaje gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Z tym, że zdobywca Presidents' Trophy (w tym wypadku Washington Capitals) zawsze jest gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: trzeci, czwarty oraz ewentualnie szósty.
Ćwierćfinały Konferencji | Półfinały Konferencji | Finały Konferencji | Finał Pucharu Stanleya | |||||||||||||||
1 | Washington Capitals | 3 | ||||||||||||||||
8 | Montreal Canadiens | 4 | ||||||||||||||||
4 | Pittsburgh Penguins | 3 | ||||||||||||||||
8 | Montreal Canadiens | 4 | ||||||||||||||||
2 | New Jersey Devils | 1 | ||||||||||||||||
7 | Philadelphia Flyers | 4 | ||||||||||||||||
8 | Montreal Canadiens | 1 | ||||||||||||||||
Konferencja Wschodnia | ||||||||||||||||||
7 | Philadelphia Flyers | 4 | ||||||||||||||||
3 | Buffalo Sabres | 2 | ||||||||||||||||
6 | Boston Bruins | 4 | ||||||||||||||||
6 | Boston Bruins | 3 | ||||||||||||||||
7 | Philadelphia Flyers | 4 | ||||||||||||||||
4 | Pittsburgh Penguins | 4 | ||||||||||||||||
5 | Ottawa Senators | 2 | ||||||||||||||||
W | Philadelphia Flyers | 2 | ||||||||||||||||
Z | Chicago Blackhawks | 4 | ||||||||||||||||
1 | San Jose Sharks | 4 | ||||||||||||||||
8 | Colorado Avalanche | 2 | ||||||||||||||||
1 | San Jose Sharks | 4 | ||||||||||||||||
5 | Detroit Red Wings | 1 | ||||||||||||||||
2 | Chicago Blackhawks | 4 | ||||||||||||||||
7 | Nashville Predators | 2 | ||||||||||||||||
1 | San Jose Sharks | 0 | ||||||||||||||||
Konferencja Zachodnia | ||||||||||||||||||
2 | Chicago Blackhawks | 4 | ||||||||||||||||
3 | Vancouver Canucks | 4 | ||||||||||||||||
6 | Los Angeles Kings | 2 | ||||||||||||||||
2 | Chicago Blackhawks | 4 | ||||||||||||||||
3 | Vancouver Canucks | 2 | ||||||||||||||||
4 | Phoenix Coyotes | 3 | ||||||||||||||||
5 | Detroit Red Wings | 4 | ||||||||||||||||
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jarosław Grabowski: Terminarz NHL ogłoszony. hokej.net. [dostęp 2009-07-16]. (pol.).
- ↑ 4 NHL teams to start '09-10 season in Europe. cba.ca. [dostęp 2009-02-19]. (ang.).
- ↑ Habs unveil 2009 NHL All-Star Game logo. canadiens.nhl.com. [dostęp 2008-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 marca 2016)]. (ang.).
- ↑ John Kreiser: Entry Draft by the Numbers. nhl.com. [dostęp 2009-06-27]. (ang.).
- ↑ Zurich beats Blackhawks 2-1 to win Victoria Cup. sports.yahoo.com. [dostęp 2009-09-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-02)]. (ang.).
- ↑ Jarosław Grabowski: Ryk Lwów powrócił. hokej.net. [dostęp 2009-09-29]. (pol.).
- ↑ Bill Meltzer: Victoria Cup champs ZSC Lions cap year to remember. nhl.com. [dostęp 2009-09-30]. (ang.).
- ↑ NHL owners finally approve schedule change; Nashville sale approved. thehockeynews.com. [dostęp 2007-11-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 kwietnia 2009)]. (ang.).
- ↑ 2010 Winter Classic to be played at Fenway Park. tsn.ca. [dostęp 2009-04-09]. (ang.).
- ↑ Shawn P. Roarke: Bruins walk off Fenway field a Classic winner. nhl.com. [dostęp 2010-01-01]. (ang.).
- ↑ Stats. nhl.com. (ang.).
- ↑ Saves %. nhl.com. (ang.).
- ↑ Średnia straconych bramek na mecz
- ↑ GAA. nhl.com. (ang.).
- ↑ Shutouty. nhl.com. (ang.).
- ↑ Zwycięstwa. nhl.com. (ang.).