NHL (2013/2014)
| |||
Szczegóły | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Liczba zespołów |
30 | ||
Runda zasadnicza | |||
Termin | |||
Liczba meczów |
1230 | ||
Liczba bramek |
6751 | ||
Zwycięzca |
Konferencja Zachodnia: Los Angeles Kings | ||
Najskuteczniejszy zawodnik | |||
Runda finałowa | |||
Liczba meczów |
92 | ||
Bramki |
521 | ||
Zwycięzca | |||
2. miejsce | |||
MVP | |||
Najskuteczniejszy zawodnik |
Sezon NHL 2013/2014 – 96. sezon gry National Hockey League i 97. jej działalności. Pierwsze mecze sezonu odbyły się 1 października 2013 roku (trzy spotkania)[1]. Drugi sezon z rzędu nie odbyły się spotkania w Europie, również NHL All-Star Game nie odbył się w zamian zawodnicy ligi NHL uczestniczyli w turnieju olimpijskim w Soczi[2]. Hokeiści wrócili na tafle w Ameryce 26 lutego. 1 stycznia odbył się NHL Winter Classic, który został przełożony z powodu lokautu. Dodatkowo odbyło się jeszcze pięć innych spotkań na otwartych stadionach w ramach NHL Stadium Series oraz Heritage Classic. Sezon zasadniczy zakończył się 13 kwietnia 2014 roku. Trzy dni później rozegrany został pierwszy mecz playoff. Faza play-off i ostatni mecz sezonu miał miejsce 13 czerwca 2014.
Po raz pierwszy od sezonu 1997/1998 rozgrywki ligowe odbyły się w czterech dywizjach, a nie jak dotychczas w sześciu. Spowodowane jest to reorganizacją ligi[1].
Wydarzenia przedsezonowe
[edytuj | edytuj kod]NHL Entry Draft 2013
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
W dniach 30 czerwca 2013 roku w amerykańskim mieście Newark w stanie New Jersey w hali Prudential Center[3] odbył się pięćdziesiąty pierwszy w historii draft, w którym drużyny NHL mogą wybrać zawodników, którzy urodzili się pomiędzy 1 stycznia 1993 a 15 września 1995 roku[4]. Dzięki zwycięstwie w loterii draftu po raz pierwszy w historii pierwszy wybór draftu zdobył zespół Colorado Avalanche[5]. Zespół z Denver wybrał Kanadyjczyka dotychczas grającego w juniorskiej drużynie Halifax Mooseheads na pozycji środkowego. Kolejne dwa miejsca zajęli: fiński środkowy Aleksandr Barkov wybrany przez Florida Panthers, który został wybrany pierwszym Europejczykiem tego draftu oraz kanadyjski lewoskrzydłowy Jonathan Drouin wybrany przez Tampa Bay Lightning.
Łącznie zostało wybranych 211 graczy z 11 państw: 100 z Kanady, 53 ze Stanów Zjednoczonych, 25 ze Szwecji, 11 z Finlandii, 8 z Rosji, ze Szwajcarii i Słowacji po czterech, trzech z Czech oraz po jednym z Danii, Norwegii, Szwajcarii oraz Łotwy.
Zmiany przepisów
[edytuj | edytuj kod]Przed rozpoczęciem sezonu postanowiono iż:
- Zmniejszone zostaną rozmiary bramek – bramki będą płytsze, przez to powierzchnia z tyłu bramki zmniejszy się o dziesięć centymetrów, dzięki czemu powierzchnia za bramką zwiększy się co powinno według ligi przełożyć się w pewnym stopniu na większą liczbę zdobywanych goli[6]
- Enforcerzy będą mogli uzyskać dodatkową karę – zawodnicy, którzy przed walką ściągną kask z głowy do standardowej kary pięciu minut w takiej sytuacji dostaną dodatkową karę dwóch minut[7]
- Bramkarze korzystać będą z krótszych parkanów – parkany zmniejsza swoją wysokość z 55 procent wysokości uda do 45 procent[8]
Reorganizacja rozgrywek
[edytuj | edytuj kod]Przeniesienie klubu Atlanta Thrashers do Winnipeg i zmiana nazwy na Jets w 2011 roku wymusiła na szefostwie ligi zmianę organizacji ligi. Reorganizacja miała na celu uszeregowanie drużyn pod względem geograficznym oraz zmniejszenie liczbyi meczów w różnych strefach czasowych. W ten sposób drużynę Jets przeniesiono do konferencji zachodniej, zaś w przeciwną stronę przeniesiono drużyny Detroit Red Wings oraz Columbus Blue Jackets.
Nowy system, który zatwierdzono w marcu 2013. W wyniku zmian przekształcono układ konferencji oraz zasady rozgrywek, które obowiązują od sezonu 2013/2014[9].
Wśród zmian znajduje się przydział awansu do fazy play-off do której awans uzyska teraz trzy najlepsze z każdej z dywizji oraz po dwie kolejne z obu konferencji z najlepszym wynikiem sezonu zasadniczego dla tych zespołów przydzielone zostaną dzikie karty.
W lipcu sprecyzowano wprowadzone zmiany – zgodnie z nimi nadal istnieją konferencje Wschodnia i Zachodnia. Zmniejszona została zaś liczba dywizji. W składzie obu konferencji są po dwie dywizje: Pacyficzna i Centralna (Zachód) oraz Metropolitalna i Atlantycka (Wschód). Dwie dywizje wschodnie skupiają po osiem klubów, a dwie dywizje zachodnie mają po siedem klubów[10].
Sezon regularny
[edytuj | edytuj kod]W związku z reorganizacją rozgrywek wprowadzono kilka zmian. Każda z drużyn będzie teraz grała ze wszystkimi zespołami. Terminarz rozgrywek spowodował, że 30 drużyn zagra na wszystkich trzydziestu lodowiskach co najmniej raz w sezonie. Każdy zespół zagra 50 (konferencja zachodnia) lub 54 (wschód) meczów z drużynami z tej samej konferencji. W tym sezonie nie odbędzie się NHL All-Star Game, zamiast meczu gwiazd od 9 do 26 lutego zawodnicy uczestniczyć będą w turnieju olimpijskim w Soczi.
Ceremonia rozpoczęcia sezonu podczas której kibicom zaprezentowany został Puchar Stanleya, zaś pod dachem podwieszono baner upamiętniający fakt zdobycia mistrzostwa przez Chicago Blackhawks odbyła się w hali United Center[11]. Jednak to w Montrealu odbył się pierwszy mecz sezonu i to w tym meczu zawodnik Toronto Maple Leafs – James van Riemsdyk zdobył pierwszą bramkę sezonu[12].
Mecze na stadionach
[edytuj | edytuj kod]W tym sezonie po raz pierwszy na stadionach rozegranych zostanie więcej jak dwa spotkania podczas sezonu. W sumie rozegranych będzie sześć takich spotkań. Pierwsze z nich odbędzie się na Michigan Stadium 1 stycznia 2014 jako szósta edycja NHL Winter Classic[13], kolejne cztery odbędą się w ramach NHL Stadium Series. Ostatni mecz odbędzie się w ramach Heritage Classic na BC Place.
Data | Stadion | Gospodarze | Goście | Wynik |
---|---|---|---|---|
1 stycznia 2014[14] | Michigan Stadium, Ann Arbor | Detroit Red Wings | Toronto Maple Leafs | 2:3 k. |
25 stycznia 2014[15] | Dodger Stadium, Los Angeles | Los Angeles Kings | Anaheim Ducks | 0:3 |
26 stycznia 2014[16] | Yankee Stadium, Nowy Jork | New Jersey Devils | New York Rangers | 3:7 |
29 stycznia 2014[16] | Yankee Stadium, Nowy Jork | New York Islanders | New York Rangers | 1:2 |
1 marca 2014[17] | Soldier Field, Chicago | Chicago Blackhawks | Pittsburgh Penguins | 5:1 |
2 marca 2014[17] | BC Place, Vancouver | Vancouver Canucks | Ottawa Senators | 2:4 |
Tytuły indywidualne
[edytuj | edytuj kod]Lista zawodników wyróżnionych przez ligę NHL:
Miesiąc | Pierwsza Gwiazda | Druga Gwiazda | Trzecia Gwiazda | Pierwszoroczniak |
---|---|---|---|---|
Październik[18][19] | (St. Louis Blues) |
(Pittsburgh Penguins) |
(San Jose Sharks) |
(San Jose Sharks) |
Listopad[20][21] | (Chicago Blackhawks) |
(Pittsburgh Penguins) |
(Minnesota Wild) |
(Nashville Predators) |
Grudzień[22][23] | (Chicago Blackhawks) |
(Pittsburgh Penguins) |
(Anaheim Ducks) |
(Los Angeles Kings) (Chicago Blackhawks) |
Styczeń[24][25] | (Carolina Hurricanes) |
(Toronto Maple Leafs) |
(San Jose Sharks) |
(Tampa Bay Lightning) |
Luty | Nie ogłoszono z powodu przerwy olimpijskiej | |||
Marzec[26][27] | (Boston Bruins) |
(Detroit Red Wings) |
(Philadelphia Flyers) |
(Tampa Bay Lightning) |
Zwycięzcą sezonu zasadniczego została drużyna Boston Bruins, kończąc go z dorobkiem 117 punktów. Jest to trzeci najlepszy rezultat tej drużyny w historii i pierwszy tryumf w sezonie zasadniczym od sezonu 1989/1990[28]. Najskuteczniejszym zawodnikiem został Sidney Crosby, który jako jedyny zdobył ponad 100 punktów (104), będąc również najczęściej asystującym przy bramkach kolegów z drużyny. Królem strzelców oraz zdobywcą Maurice Richard Trophy po raz czwarty, a drugi z rzędu został Aleksandr Owieczkin[29][30].
Tabela
[edytuj | edytuj kod]
|
|
- Legenda: = mistrz dywizji, = awans do playoff, = awans do playoff jako dzika karta
Statystyki
[edytuj | edytuj kod]Zawodnicy z pola[31]
Z dorobkiem 104 punktów Kanadyjczyk Sidney Crosby otwiera listę najskuteczniejszych zawodników sezonu zasadniczego w NHL. Crosby był również najczęściej asystującym zawodnikiem (68 asyst). Najlepszym strzelcem był Rosjanin Aleksandr Owieczkin z 51 trafieniami. W klasyfikacji plus minus najlepszym został Czech David Krejčí, który uzyskał bilans +39. Najsłabszym zawodnikiem tej klasyfikacji został Alexander Edler, który uzyskał -39. Najczęściej bramek w grach w przewadze zdobył Owieczkin, który 24 razy pokonywał bramkarzy w liczebnej przewadze. Rosjanin najczęściej ze wszystkich zawodników ligi oddawał strzał na bramkę, czynił to 386 razy. Najwięcej minut na ławce kar przebywał Tom Sestito, który 213 minut spędził w tym miejscu. Szwed Erik Karlsson był najskuteczniejszym obrońcą z dorobkiem 78 punktów
Zawodnik | Drużyna | M | G | A | Pkt | +/− | MIN |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Pittsburgh Penguins | 80 | 36 | 68 | 104 | +18 | 46 | |
Anaheim Ducks | 77 | 31 | 56 | 87 | +28 | 31 | |
Philadelphia Flyers | 82 | 28 | 58 | 86 | +7 | 46 | |
Dallas Stars | 80 | 37 | 47 | 84 | +16 | 18 | |
Anaheim Ducks | 81 | 43 | 39 | 82 | +32 | 65 | |
Toronto Maple Leafs | 82 | 37 | 43 | 80 | –5 | 27 | |
Edmonton Oilers | 75 | 27 | 53 | 80 | –15 | 44 | |
Washington Capitals | 78 | 51 | 28 | 79 | −35 | 48 | |
San Jose Sharks | 82 | 41 | 38 | 79 | +23 | 32 | |
Dallas Stars | 81 | 34 | 45 | 79 | +21 | 64 |
Bramkarze[32][33]
97 bramkarzy wystąpiło w co najmniej jednym spotkaniu sezonu zasadniczego. Najwięcej meczów rozegrał Fin Kari Lehtonen, który w bramce Dallas Stars rozegrał 65 spotkań podczas których na lodzie przebywał prawie 3804 minut. Najwięcej zwycięstw odniósł Rosjanin Siemion Warłamow, który 41 razy zjeżdżał z lodu jako zwycięzca. W momencie gdy Rosjanin bronił bramki przeciwnicy oddali największa liczbę strzałów (2013), wyprzedzając drugiego w tej klasyfikacji Lehtonena o 125 strzałów. Z bramkarzy, którzy na lodzie spędzili co najmniej 1800 minut, najlepszy współczynnik GAA miał Cory Schneider (1.97). Fin Tuukka Rask zdobył najlepszy rezultat w klasyfikacji procentowej obrony strzałów uzyskując 93% skuteczności. Fin 7-krotnie utrzymał czyste konto, uzyskując w tej klasyfikacji najlepszy rezultat.
Zawodnik | Drużyna | M | MIN | W | GA | SO | SV% | GAA |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
New Jersey Devils | 45 | 2679:54 | 16 | 88 | 3 | .921 | 1.97 | |
Boston Bruins | 58 | 3386:27 | 36 | 115 | 7 | .930 | 2.04 | |
Los Angeles Kings | 49 | 2904:26 | 27 | 100 | 6 | .915 | 2.07 | |
Tampa Bay Lightning | 63 | 3586:21 | 37 | 133 | 5 | .924 | 2.23 | |
St. Louis/Washington | 52 | 2938:35 | 29 | 110 | 5 | .921 | 2.25 | |
Chicago Blackhawks | 59 | 3395:01 | 32 | 128 | 2 | .917 | 2.26 | |
Carolina Hurricanes | 36 | 2084:18 | 19 | 80 | 1 | .926 | 2.30 | |
Montreal Canadiens | 59 | 3464:22 | 34 | 134 | 6 | .927 | 2.32 | |
New York Rangers | 63 | 3655:19 | 33 | 144 | 5 | .920 | 2.36 | |
Pittsburgh Penguins | 64 | 3792:24 | 39 | 150 | 5 | .915 | 2.37 |
Play-off
[edytuj | edytuj kod]NHL w związku z relokacją drużyn i zmianą podziału konferencji wprowadziła nowe zasady co to uczestników fazy play-off. Z każdej dywizji do rozgrywek posezonowych awansowały 3 zespoły, dając w sumie 12 zespołów. Koleje 4 zespoły to tzw. dzikie karty, czyli drużyny które w sezonie zasadniczym zdobyły największy dorobek punktowy z drużyn, które nie znalazły się w pierwszej trójce dywizji.
NHL wprowadziło także nową formułę dotyczącą rozgrywania kolejnych rund fazy play-off. Powrócono po 20 sezonach do systemu rozgrywek w którym najpierw rozgrywano dwie rundy wewnątrz dywizji (półfinały i finały dywizji), następnie finały konferencji oraz finały Pucharu Stanleya. W pierwszej rundzie zwycięzcy dywizji rozgrywali mecze z drużynami z dzikimi kartami, zaś druga i trzecia drużyna z danej dywizji rozgrywały ze sobą kolejną serię.
Rozstawienie
[edytuj | edytuj kod]Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie play-off. Drużyna Boston Bruins zdobywca Presidents’ Trophy uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 82 spotkaniach 117 punktów. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełniają mistrzowie dywizji: Anaheim Ducks, Pittsburgh Penguins oraz Colorado Avalanche.
Konferencja Wschodnia
[edytuj | edytuj kod]Dywizja atlantycka
- Boston Bruins – mistrz dywizji atlantyckiej i konferencji wschodniej w sezonie zasadniczym, zdobywca Presidents’ Trophy oraz 117 punktów
- Tampa Bay Lightning – 101 punktów
- Montreal Canadiens – 100 punktów
- Detroit Red Wings – dzika karta, 93 punkty (39 zwycięstw)
Dywizja metropolitalna
- Pittsburgh Penguins – mistrz dywizji metropolitalnej, 109 punktów
- New York Rangers – 96 punktów
- Philadelphia Flyers – 94 punkty
- Columbus Blue Jackets – dzika karta, 93 punkty (43 zwycięstwa)
Konferencja Zachodnia
[edytuj | edytuj kod]Dywizja pacyficzna
- Anaheim Ducks – mistrz dywizji pacyficznej i konferencji zachodniej w sezonie zasadniczym oraz 116 punktów
- San Jose Sharks – 111 punktów
- Los Angeles Kings – 100 punktów
Dywizja centralna
- Colorado Avalanche – mistrz dywizji centralnej, 112 punktów
- St. Louis Blues – 111 punktów
- Chicago Blackhawks – 107 punktów
- Minnesota Wild – dzika karta, 98 punktów (43 zwycięstwa)
- Dallas Stars – dzika karta, 91 punktów (40 zwycięstw)
Drzewko playoff
[edytuj | edytuj kod]Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym w nagrodę zostaje gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Z tym, że zdobywca Presidents’ Trophy (w tym wypadku Boston Bruins) zawsze jest gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: trzeci, czwarty oraz ewentualnie szósty.
Ćwierćfinały Konferencji | Półfinały Konferencji | Finały Konferencji | Finał Pucharu Stanleya | |||||||||||||||
A1 | Boston Bruins | 4 | ||||||||||||||||
WC | Detroit Red Wings | 1 | ||||||||||||||||
A1 | Boston Bruins | 3 | ||||||||||||||||
A3 | Montreal Canadiens | 4 | ||||||||||||||||
A2 | Tampa Bay Lightning | 0 | ||||||||||||||||
A3 | Montreal Canadiens | 4 | ||||||||||||||||
A3 | Montreal Canadiens | 2 | ||||||||||||||||
Konferencja Wschodnia | ||||||||||||||||||
M2 | New York Rangers | 4 | ||||||||||||||||
M1 | Pittsburgh Penguins | 4 | ||||||||||||||||
WC | Columbus Blue Jackets | 2 | ||||||||||||||||
M1 | Pittsburgh Penguins | 3 | ||||||||||||||||
M2 | New York Rangers | 4 | ||||||||||||||||
M2 | New York Rangers | 4 | ||||||||||||||||
M3 | Philadelphia Flyers | 3 | ||||||||||||||||
W | New York Rangers | 1 | ||||||||||||||||
Z | Los Angeles Kings | 4 | ||||||||||||||||
C1 | Colorado Avalanche | 3 | ||||||||||||||||
WC | Minnesota Wild | 4 | ||||||||||||||||
WC | Minnesota Wild | 2 | ||||||||||||||||
C3 | Chicago Blackhawks | 4 | ||||||||||||||||
C2 | St. Louis Blues | 2 | ||||||||||||||||
C3 | Chicago Blackhawks | 4 | ||||||||||||||||
C3 | Chicago Blackhawks | 3 | ||||||||||||||||
Konferencja Zachodnia | ||||||||||||||||||
P3 | Los Angeles Kings | 4 | ||||||||||||||||
P1 | Anaheim Ducks | 4 | ||||||||||||||||
WC | Dallas Stars | 2 | ||||||||||||||||
P1 | Anaheim Ducks | 3 | ||||||||||||||||
P3 | Los Angeles Kings | 4 | ||||||||||||||||
P2 | San Jose Sharks | 3 | ||||||||||||||||
P3 | Los Angeles Kings | 4 | ||||||||||||||||
Wyniki spotkań playoff
[edytuj | edytuj kod]Drużyna wyżej rozstawiona | Drużyna niżej rozstawiona | Wynik serii | Wyniki i terminy meczów | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 2. | 3. | 4. | 5. | 6. | 7. | |||
Ćwierćfinały | |||||||||
Boston Bruins | Detroit Red Wings | 4 : 1 | 18 kwietnia | 20 kwietnia | 22 kwietnia | 24 kwietnia | 26 kwietnia | ||
0 : 1 | 4 : 1 | 3 : 0 | 3 : 2 D | 4 : 2 | |||||
Tampa Bay Lightning | Montreal Canadiens | 0 : 4 | 16 kwietnia | 18 kwietnia | 20 kwietnia | 22 kwietnia | |||
4 : 5D | 1 : 4 | 2 : 3 | 3 : 4 | ||||||
Pittsburgh Penguins | Columbus Blue Jackets | 4 : 2 | 16 kwietnia | 19 kwietnia | 21 kwietnia | 23.04 kwietnia | 26 kwietnia | 28 kwietnia | |
4 : 3 | 3 : 4D | 4 : 3 | 3 : 4 D | 3 : 1 | 4 : 3 | ||||
New York Rangers | Philadelphia Flyers | 4 : 3 | 17 kwietnia | 20 kwietnia | 22 kwietnia | 25 kwietnia | 27 kwietnia | 29 kwietnia | 30 kwietnia |
4 : 1 | 2 : 4 | 4 : 1 | 1 : 2 | 4 : 2 | 2 : 5 | 2 : 1 | |||
Półfinały | |||||||||
Boston Bruins | Montreal Canadiens | 3 : 4 | 1 maja | 3 maja | 6 maja | 8 maja | 10 maja | 12 maja | 14 maja |
3 : 4 D2 | 5 : 3 | 2 : 4 | 1 : 0 D | 4 : 2 | 0 : 4 | 1 : 3 | |||
Pittsburgh Penguins | New York Rangers | 3 : 4 | 2 maja | 4 maja | 5 maja | 7 maja | 9 maja | 11 maja | 13 maja |
2 : 3 D | 3 : 0 | 2 : 0 | 4 : 2 | 1 : 5 | 1 : 3 | 1 : 2 | |||
Finał | |||||||||
Montreal Canadiens | New York Rangers | 2 : 4 | 17 maja | 19 maja | 22 maja | 25 maja | 27 maja | 29 maja | |
2 : 7 | 1 : 3 | 3 : 2 D | 2 : 3 D | 7 : 4 | 0 : 1 |
Konferencja zachodnia
Drużyna wyżej rozstawiona | Drużyna niżej rozstawiona | Wynik serii | Wyniki i terminy meczów | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 2. | 3. | 4. | 5. | 6. | 7. | |||
Ćwierćfinały | |||||||||
Colorado Avalanche | Minnesota Wild | 3 : 4 | 17 kwietnia | 19 kwietnia | 21 kwietnia | 24 kwietnia | 26 kwietnia | 28 kwietnia | 30 kwietnia |
5 : 4 | 4 : 2 | 0 : 1 D | 1 : 2 | 4 : 3 D | 2 : 5 | 4 : 5 D | |||
St. Louis Blues | Chicago Blackhawks | 2 : 4 | 17 kwietnia | 19 kwietnia | 21 kwietnia | 23 kwietnia | 25 kwietnia | 27 kwietnia | |
4 : 3 3D | 4 : 3 D | 0 : 2 | 3 : 4 D | 2 : 3 D | 1 : 5 | ||||
Anaheim Ducks | Dallas Stars | 4 : 2 | 16 kwietnia | 18 kwietnia | 21 kwietnia | 23 kwietnia | 25 kwietnia | 27 kwietnia | |
4 : 3 | 3 : 2 | 0 : 3 | 2 : 4 | 6 : 2 | 5 : 4 D | ||||
San Jose Sharks | Los Angeles Kings | 3 : 4 | 17 kwietnia | 20 kwietnia | 22 kwietnia | 24 kwietnia | 26 kwietnia | 28 kwietnia | 30 kwietnia |
6 : 3 | 7 : 2 | 4 : 3 D | 3 : 6 | 0 : 3 | 1 : 4 | 1 : 5 | |||
Półfinały | |||||||||
Chicago Blackhawks | Minnesota Wild | 4 : 2 | 2 maja | 4 maja | 6 maja | 9 maja | 11 maja | 13 maja | |
5 : 2 | 4 : 1 | 0 : 4 | 2 : 4 | 2 : 1 | 2 : 1 D | ||||
Anaheim Ducks | Los Angeles Kings | 3 : 4 | 3 maja | 5 maja | 8 maja | 10 maja | 12 maja | 14 maja | 16 maja |
2 : 3 D | 1 : 3 | 3 : 2 | 2 : 0 | 4 : 3 | 1 : 2 | 2 : 6 | |||
Finał | |||||||||
Chicago Blackhawks | Los Angeles Kings | 3 : 4 | 18 maja | 21 maja | 24 maja | 26 maja | 28 maja | 30 maja | 1 czerwca |
3 : 1 | 2 : 6 | 3 : 4 | 2 : 5 | 5 : 4 2D | 4 : 3 | 4 : 5 D |
Finał Pucharu Stanleya
Los Angeles Kings – New York Rangers | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
Mecz | Data i miejsce |
Wynik meczu | Wynik serii | Strzelcy bramek | Gwiazdy meczu | |
Kings | Rangers | |||||
Mecz numer 1 |
4 czerwca 2014 Los Angeles Staples Center |
3 : 2 (1:2, 1:0, 0:0 – 1:0) |
1 : 0 | 17:33 Kyle Clifford 26:36 Drew Doughty 64:36 Justin Williams |
13:21 Benoit Pouliot 15:03 Carl Hagelin |
1. Justin Williams (LAK) 2. Kyle Clifford (LAK) 3. Carl Hagelin (NYR) |
Mecz numer 2 |
7 czerwca 2014 Los Angeles Staples Center |
5 : 4 (0:2, 2:2, 2:0 -0:0, 1:0) |
2 : 0 | 21:46 Jarret Stoll 34:39 Willie Mitchell 41:58 Dwight King 47:36 Marián Gáborík 90:26 Dustin Brown |
10:48 Ryan McDonagh 18:46 Mats Zuccarello 31:24 Martin St. Louis 34:50 Derick Brassard |
1. Dustin Brown (LAK) 2. Justin Williams (LAK) 3. Mats Zuccarello (NYR) |
Mecz numer 3 |
9 czerwca 2014 Nowy Jork Madison Square Garden |
3 : 0 (1:0, 2:0, 0:0) |
3 : 0 | 19:59 Jeff Carter 24:17 Jake Muzzin 37:14 Mike Richards |
1. Jonathan Quick (LAK) 2. Jeff Carter (LAK) 3. Justin Williams (LAK) | |
Mecz numer 4 |
11 czerwca 2014 Nowy Jork Madison Square Garden |
1 : 2 (0:1, 1:1, 0:0) |
3 : 1 | 28:46 Dustin Brown |
07:25 Benoit Pouliot 26:27 Martin St. Louis |
1. Henrik Lundqvist (NYR) 2. Martin St. Louis (NYR) 3. Tanner Pearson (LAK) |
Mecz numer 5 |
13 czerwca 2014 Los Angeles Staples Center |
3 : 2 (1:0, 0:2, 1:0 – 0:0, 1:0) |
4 : 1 | 06:04 Justin Williams 47:56 Marián Gáborík 94:43 Alec Martinez |
35:37 Chris Kreider 39:30 Brian Boyle |
1. Alec Martinez (LAK) 2. Marián Gáborík (LAK) 3. Dan Girardi (NYR) |
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]Nagrody zostaną wręczone podczas uroczystości NHL Awards, która odbędzie się w Las Vegas w stanie Nevada w dniu 24 czerwca 2014 roku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b NHL announces 2013-14 season schedule. nhl.com. [dostęp 2013-07-19]. (ang.).
- ↑ Agreement reached for player participation in Sochi. nhl.com. [dostęp 2013-07-19]. (ang.).
- ↑ Adam Kimelman: New Jersey, Philadelphia to host next two Drafts. nhl.com. [dostęp 2012-06-22]. (ang.).
- ↑ Ben Kerr: Connor Hurley: 2013 NHL Draft Player Profile #50. lastwordonsports.com. [dostęp 2013-05-31]. (ang.).
- ↑ Mike Brophy: Avalanche win 2013 Scotiabank NHL Draft Lottery. nhl.com. [dostęp 2013-04-29]. (ang.).
- ↑ Michał Ruszel: NHL: obowiązkowe pleksy i węższe bramki już od przyszłego sezonu. eurosport.onet.pl. [dostęp 2013-06-05]. (pol.).
- ↑ Greg Wyshynski: NHL fighters will be penalized for removing helmets before brawl; pass or fail?. sports.yahoo.com. [dostęp 2013-09-17]. (ang.).
- ↑ NHL: Bramkarze będą mieli krótsze parkany. sportowefakty.pl. [dostęp 2013-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-03)]. (pol.).
- ↑ NHL: Zaakceptowano zmiany w systemie rozgrywek. sportowefakty.pl. [dostęp 2013-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-03-17)]. (pol.).
- ↑ NHL introduces new division names with schedule. nhl.com, 2013-07-19. [dostęp 2013-08-07]. (ang.).
- ↑ Blackhawks raise their fifth Stanley Cup banner. nhl.com. [dostęp 2013-10-02]. (ang.).
- ↑ First Goal Of 2013-2014 NHL Season Scored By Toronto Maple Leafs’ James van Riemsdyk (VIDEO). huffingtonpost.com. [dostęp 2013-10-01]. (ang.).
- ↑ Red Wings, Maple Leafs to meet in 2014 NHL Winter Classic. cbc.ca. [dostęp 2013-04-07]. (ang.).
- ↑ Leafs win Winter Classic on Bozak’s shootout goal – NHL – home. .nhl.com. [dostęp 2014-01-02]. (ang.).
- ↑ Dodger Stadium to host Los Angeles Kings, Anaheim Ducks in January. nhl.com. [dostęp 2013-07-03]. (ang.).
- ↑ a b Adam Kimelman: Stadium Series New York event to feature Islanders, Devils and Rangers at Yankee Stadium. nhl.com. [dostęp 2013-07-03]. (ang.).
- ↑ a b Blackhawks to host Penguins outdoors as part of Stadium Series. nhl.com. [dostęp 2013-07-03]. (ang.).
- ↑ Steen, Crosby, Niemi named ‘Three Stars’ of month. nhl.com. [dostęp 2013-11-01]. (ang.).
- ↑ Sharks’ Hertl named NHL’s Rookie of the Month. nhl.com. [dostęp 2013-11-01]. (ang.).
- ↑ Kane, Malkin, Harding named ‘Stars’ for November. nhl.com. [dostęp 2013-12-03]. (ang.).
- ↑ Predators’ Mazanec named Rookie of the Month. nhl.com. [dostęp 2013-12-03]. (ang.).
- ↑ Kane, Crosby and Hiller are December’s ‘Three Stars’. nhl.com. [dostęp 2014-01-03]. (ang.).
- ↑ Kings’ Jones and Blackhawks’ Raanta named NHL co-rookies of the month for December. nhl.com. [dostęp 2014-03-01]. (ang.).
- ↑ Khudobin, Kessel, Pavelski named ‘Stars’ of month. nhl.com. [dostęp 2014-02-03]. (ang.).
- ↑ Lightning’s Palat named NHL Rookie of the Month. nhl.com. [dostęp 2014-02-04]. (ang.).
- ↑ Iginla, Nyquist and Giroux named ‘Stars’ of March. nhl.com. [dostęp 2014-04-01]. (ang.).
- ↑ Lightning forward Palat named Rookie of Month. nhl.com. [dostęp 2014-04-01]. (ang.).
- ↑ Sean Gentille: Presidents’ Trophy goes to Boston Bruins as Blues stagnate. nhl.com. [dostęp 2014-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-12)]. (ang.).
- ↑ Crosby, Ovechkin, Quick win regular-season trophies. nhl.com. [dostęp 2014-04-13]. (ang.).
- ↑ Crosby, Ovechkin, Quick capture awards on final day of NHL season. nhl.com. [dostęp 2014-04-14]. (ang.).
- ↑ 2013-2014 – Regular Season. nhl.com. (ang.).
- ↑ Dotyczy bramkarzy grających w przynajmniej 1800 minut (30 meczów).
- ↑ 2013-2014 – Regular Season – Goaltender – Summary. nhl.com. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona NHL. nhl.com. [dostęp 2014-01-20]. (ang.).