Ośrodek Wyszkolenia Rezerw Piechoty
Wygląd
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
1937 |
Rozformowanie |
1939 |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
Ośrodek Wyszkolenia Rezerw Piechoty – ośrodek szkolenia piechoty Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Minister spraw wojskowych rozkazem Dep. Dow. Og. 3007 Org. Tj. zarządził z dniem 1 kwietnia 1937 likwidację Batalionu Unitarnego Szkoły Podchorążych Piechoty w m. Różan i utworzenie Ośrodka Wyszkolenia Rezerw Piechoty w m. Różan nad Narwią, stacja kolejowa Pasieki[1].
Mobilizacja
[edytuj | edytuj kod]Ośrodek Wyszkolenia Rezerw Piechoty w Różanie był jednostką mobilizującą. Komendant ośrodka, zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji niżej wymienionych oddziałów:
- w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim:
- 115 pułku piechoty (bez III baonu[a]),
- kompanii sanitarnej nr 131,
- w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem brązowym (podgrupa 6):
- plutonu artylerii pozycyjnej typ II nr 11,
- plutonu artylerii pozycyjnej typ II nr 12,
- w I rzucie mobilizacji powszechnej:
- plutonu miotaczy ognia nr 17,
- plutonu miotaczy ognia nr 18[3].
Obsada personalna ośrodka
[edytuj | edytuj kod]Pokojowa obsada personalna szkoły w marcu 1939[4][b] | ||
---|---|---|
Stanowisko etatowe | Stopień, imię i nazwisko oficera | Przydział mobilizacyjny we wrześniu 1939 |
komendant | płk dypl. piech. Seweryn Łańcucki | dowódca piechoty dywizyjnej 12 Dywizji Piechoty |
zastępca komendanta | ppłk piech. Czesław Rzedzicki | dowódca 115 pp |
adiutant | kpt. Wit Jan Bydliński | oficer informacyjny 115 pp |
lekarz medycyny | kpt. lek. dr Aleksander Poncz[c] | naczelny lekarz 115 pp |
zastępca komendanta ds. gospodarczych | mjr int. z wsw Edward Narkowicz[d] | |
oficer mobilizacyjny | kpt. adm. (piech.) Emeryk Henryk Wilczek[e] | |
oficer administracyjno-materiałowy | por. adm. (piech.) Lucjan Jan Kudła[f] | |
oficer taborowy | kpt. tab. Adam Bednarczyk[g] | |
oficer gospodarczy | kpt. int. Stanisław III Głowacki[h] | |
oficer żywnościowy | kpt. adm. (piech.) Władysław Marmurowicz[i] | kwatermistrz 115 pp |
dowódca kompanii gospodarczej | kpt. tab. Adam Bednarczyk | |
kierownik wyszkolenia piechoty | mjr piech. Karol Fanslau | dowódca I batalionu 115 pp |
kierownik wyszkolenia ciężkiej broni piechoty | kpt. piech. Wiktor Władysław Janiszewski | |
kierownik kursów | mjr int. z wsw Edward Narkowicz | |
kierownik kursu adiutantów | mjr piech. Andrzej Józef Mika[j] | dowódca II batalionu 115 pp |
wykładowca kursu adiutantów | mjr piech. Wiesław Pius Teodor Radziszewski | |
kierownik kursu oficerów żywnościowych | kpt. adm. (piech.) Władysław Marmurowicz | |
kierownik kursu oficerów gospodarczych | kpt. int. Stanisław III Głowacki | |
wykładowca | kpt. tab. Adam Bednarczyk | |
wykładowca | por. adm. (piech.) Lucjan Jan Kudła | |
Batalion Manewrowy | ||
dowódca batalionu | ppłk piech. Czesław Rzedzicki | |
adiutant | wakat | |
oficer żywnościowy | kpt. adm. (piech.) Sykstus Mądry | †1940 Katyń |
oficer gospodarczy | kpt. int. Leon Panczkowski | |
dowódca oddziału zwiadowców | kpt. piech. Józef Lucjan Leśniewski | |
dowódca plutonu łączności | por. piech. Stefan Aleksander Świstacki | oficer łączności 115 pp |
dowódca plutonu pionierów | kpt. piech. Franciszek Miziniak | dowódca plutonu pionierów 115 pp |
dowódca plutonu przeciwpancernego | kpt. piech. Feliks Marcin Piorun | dowódca kompanii ppanc 115 pp |
dowódca 1 kompanii | kpt. piech. Stefan Parfiniewicz | I adiutant 115 pp |
instruktor kompanii | kpt. piech. Feliks Miodowski | |
instruktor kompanii | kpt. piech. Ryszard Roman | dowódca 4 kompanii 115 pp |
instruktor kompanii | por. piech. Dionizy Wincenty Rusek | dowódca 1 kompanii 115 pp |
dowódca 2 kompanii | mjr piech. Władysław Galica | dowódca III batalionu 116 pp |
instruktor kompanii | kpt. piech. Karol Dokurno | |
instruktor kompanii | kpt. piech. Zdzisław Mikołaj Ukleja | dowódca 2 kompanii 115 pp |
instruktor kompanii | por. piech. Wincenty Wypchło | I adiutant 204 pp |
dowódca 3 kompanii | kpt. piech. Jan Steczowicz | dowódca 3 kompanii 115 pp |
instruktor kompanii | kpt. piech. Zbigniew Stanisław Stańczewski | dowódca 6 kompanii 115 pp, †1940 Charków |
instruktor kompanii | por. piech. Bolesław Michał Ostrowski | dowódca 5 kompanii 115 pp |
instruktor kompanii | por. piech. Józef Tymoteusz Kraśniewski | dowódca kompanii zwiadu 145 pp |
dowódca kompanii karabinów maszynowych | kpt. piech. Bohdan Stefan Łożyński | dowódca 1 kompanii ckm 115 pp |
instruktor kompanii | kpt. piech. Wacław Schmidt | dowódca 8 kompanii 135 pp |
instruktor kompanii | por. piech. Tadeusz Ciałowicz | dowódca plutonu pgaz 115 pp |
instruktor kompanii | por. piech. Marian Kłosiński | dowódca I plutonu 1 kompanii ckm 115 pp |
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ III baon 115 pp był mobilizowany w Pułtusku przez 13 pp[2].
- ↑ Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[5].
- ↑ Kpt. lek. dr Aleksander Poncz ps. „Antoni Kamiński” (ur. 6 lutego 1899 w Zawierciu, zm. 20 września 1944 w Warszawie). W 1925 uzyskał dyplom doktora nauk medycznych. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy[6][7][8].
- ↑ Major intendent z wyższymi studiami wojskowymi Edward Narkowicz (ur. 14 lutego 1893) pełnił jednoczenie funkcję kierownika kursów. Był absolwentem kursu 1924-1926 Wyższej Szkoły Intendentury. Na stopień majora został mianowany w 1936 w korpusie oficerów intendentów. Odznaczony Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych (dwukrotnie), Srebrnym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej[9]. 2 czerwca 1942 został przeniesiony z 1 Oficerskiego Baonu Szkolnego do Dowództwa I Korpusu[10].
- ↑ Kpt. adm. (piech.) Emeryk Henryk Wilczek (ur. 7 listopada 1895 w Kapišovej na Węgrzech, zm. wiosną 1940 w Charkowie[11]). Był odznaczony Medalem Niepodległości i Srebrnym Krzyżem Zasługi[12].
- ↑ Por. adm. (piech.) Lucjan Jan Kudła (ur. 16 października 1898) pełnił jednoczenie funkcję wykładowcy kursu oficerów gospodarczych[13].
- ↑ Kpt. Adam Bednarczyk pełnił jednoczenie funkcję dowódcy kompanii gospodarczej i wykładowcy kursu oficerów gospodarczych.
- ↑ Kpt. Stanisław Głowacki pełnił jednoczenie funkcję kierownika kursu oficerów gospodarczych.
- ↑ Kpt. Władysław Marmułowicz pełnił jednoczenie funkcję kierownika kursu oficerów żywnościowych.
- ↑ Mjr piech. Andrzej Józef Mika (ur. 14 września 1898[14]).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dodatek Tajny Nr 6 do Dziennika Rozkazów z 30 czerwca 1937, poz. 42.
- ↑ Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 56.
- ↑ Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 173.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 457.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 374.
- ↑ Aleksander Poncz. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2019-06-20].
- ↑ Encyklopedia Medyków Powstania Warszawskiego. Zygmunt Bohdanowicz-Kościelski. [dostęp 2019-06-20].
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 333.
- ↑ Rozkaz dzienny nr 21 1 Oficerskiego Baonu Szkolnego z 28 maja 1942.
- ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 595.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 297.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 316.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 32.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny „W” i jego ewolucja. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Adiutor”, 2010. ISBN 978-83-86100-83-5.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.