Maserati 250F
Kategoria | |||
---|---|---|---|
Konstruktor | |||
Projektant | |||
Dane techniczne | |||
Nadwozie |
stalowa rama przestrzenna | ||
Zawieszenie przednie |
podwójne wahacze, resory, sprężyny śrubowe, amortyzatory hydrauliczne Houdaille, stabilizator poprzeczny | ||
Zawieszenie tylne |
oś De Dion, odwrócone resory piórowe, amortyzatory hydrauliczne Houdaille, stabilizator poprzeczny | ||
Silnik | |||
Skrzynia biegów |
Maserati, manualna, 4 biegi + wsteczny | ||
Paliwo | |||
Opony | |||
Historia | |||
Debiut | |||
Kierowcy | |||
Używany | |||
Mistrzostwa | |||
Kierowców | |||
Wyścigi | |||
Wyścigi |
46 | ||
Wygrane |
8 | ||
Pole position |
8 | ||
Najszybsze okrążenie |
10 | ||
|
Maserati 250F – przedniosilnikowy samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Gioacchino Colombo oraz Valerio Colottiego i uczestniczący w tej serii wyścigowej w latach 1954–1960. Przyczynił się do zdobycia dwóch tytułów Juana Manuela Fangio, w latach 1954 i 1957.
Tło
[edytuj | edytuj kod]Wycofanie się Alfy Romeo po sezonie 1951 spowodowało, że w latach 1952–1953 zawody Formuły 1 były rozgrywane według przepisów Formuły 2. Po 1953 roku zrezygnowano z tego ustalenia[1]. Na 1954 rok wprowadzono nowe przepisy, pozwalające na użycie wolnossących silników dwuipółlitrowych, bądź też doładowanych o pojemności 0,75 litra. Szansę w tej zmianie dostrzegło Maserati, pragnące wrócić do najwyższej klasy wyścigów samochodów jednomiejscowych. Firma zatrudniła projektanta Ferrari Gioacchino Colombo, a także inżyniera Valerio Colottiego, który miał być odpowiedzialny za nadwozie, zawieszenie i układ przeniesienia napędu nowego samochodu[2]. Colombo natomiast poza projektem pracował także nad sześciocylindrowym rzędowym silnikiem 2,5 litra. Całość była rozwinięciem samochodu używanego przez Maserati w Formule 2[1].
Początkowym zamiarem Maserati była wyłączna sprzedaż modeli klientom, którym włoska firma obiecała ponadto pełne wsparcie. Jednakże Maserati było jedyną marką oferującą konkurencyjne 2,5-litrowe samochody dla klientów[2], co wywołało ogromne zainteresowanie, do tego stopnia, że w debiucie modelu prywatni kierowcy korzystali z samochodów Formuły 2 (A6GCM[3]), ponieważ Maserati nie zdążyło dostarczyć właściwych na czas[1]. Samochód, oznaczony jako 250F (skrócona forma od pierwotnej 250/F1), został najpierw przygotowany dla Juana Manuela Fangio i jego młodego protegowanego, Onofre Marimóna. W tym czasie jednak start w Formule 1 zaczął rozważać Mercedes-Benz[2].
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]Silniki wszystkich czołowych samochodów nie były doładowane. Maserati wybrało konfigurację R6, opartą na silniku A6SSG. Pozwalało to na m.in. stworzenie nieskomplikowanego układu rozrządu. Jednostka była napędzana mieszaniną 50% metanolu, 35% benzyny, 10% acetonu, 4% benzolu i 1% oleju rycynowego. Początkowo rozwijała moc 220 KM przy 7400 rpm[2], ale w 1957 moc wynosiła już 270 KM[4]. Chociaż benzyna miała jedynie 80 oktanów, to wraz z acetonem mieszanka paliwowa spalała się szybciej; benzol zapewniał prawidłowe zmieszanie metanolu i benzyny, a olej rycynowy był konieczny, by złagodzić skutki zmywania filmu olejowego przez alkohol ze ścian cylindra[2]. Użycie trzech dwugardziełowych gaźników Weber z wlotami powietrza na rogach zapewniało, że do silnika dostawała się większa ilość powietrza, co zwiększało osiągi i lepiej chłodziło silnik[5].
Nadwozie samochodu zostało opracowane przez Medardo Fantuzziego i było oparte na przestrzennej ramie rurowej ze stali, która była wyposażona w hamulce bębnowe na wszystkich kołach z bębnami o średnicy 13,4 cala[1]. Z tyłu eleganckiej i funkcjonalnej aluminiowej karoserii umieszczono zbiornik paliwa o pojemności 200 litrów. Kokpit był stosunkowo duży i oferował wyprostowaną pozycję siedzącą z dużą ilością miejsca na łokcie, ale deska rozdzielcza była zbyt blisko, by łokcie były wyprostowane, co preferowała większość nowych kierowców. Pedały zostały rozmieszczone w tzw. sposób Continentala, tj. pedał gazu pośrodku, hamulca po prawej, a sprzęgła – po lewej[2].
Zawieszenie było typowe dla ówczesnych czasów: niezależne zawieszenie z przodu i oś De Dion z tyłu. Innowacją dla Maserati było jednak powtórzenie rozwiązania Ferrari, tj. umieszczenie osi De Dion przed skrzynią biegów, co miało na celu poprawić rozkład masy i zredukować polarny moment bezwładności. Napęd był przekazywany za pośrednictwem czterobiegowej skrzyni biegów[2]. Konstrukcja nadwozia i zawieszenia była dość konserwatywna, co wynikało z faktu, że inżynierowie Maserati skupili się głównie na projekcie silnika[4].
Samochód ważył 630 kg[6].
250F w wyścigach
[edytuj | edytuj kod]Fangio za kierownicą 250F wygrał dwa pierwsze wyścigi, w których wystartował. Jednak w trakcie sezonu 1954 Argentyńczyk przeszedł do Mercedesa. Fangio został zastąpiony mistrzem świata Alberto Ascarim, jednak ten nie czuł się komfortowo w nowym samochodzie i wkrótce później zakończył współpracę z włoską firmą. Jednym z kierowców samochodu był także Stirling Moss, który odniósł dla 250F pierwsze zwycięstwo w Europie, wygrywając wyścig Formuły Libre w Aintree[2]. Poza dwoma zwycięstwami Fangio w 1954 roku Maserati nie odniosło już żadnego zwycięstwa[6]. Wynikało to między innymi z faktu, że szybszymi samochodami w tamtym sezonie były Mercedes-Benz W196 i Lancia D50[1].
Na rok 1955 Moss przeszedł do Mercedesa, a kierowcami Maserati zostali Jean Behra i Luigi Musso. Maserati rozszerzyło wyścigowy program samochodów sportowych i rozwój modelu 250F w 1955 roku opóźniał się – ze względu na brak nowych nadwozi podjęto prace jedynie nad silnikiem, ponadto do Ferrari odeszli inżynierowie Bellentani i Massimino[2]. W trakcie sezonu z Mistrzostw Świata Formuły 1 wycofali się jednak Lancia (wskutek problemów finansowych) i Mercedes (wskutek wypadku w Le Mans)[1]. Moss w eliminacjach, w których nie ścigał się Mercedesem, wystawiał prywatne Maserati, które było wyposażone w hamulce tarczowe Dunlop i wtrysk paliwa SU. Podczas Grand Prix Włoch na wzór Mercedesa W196 pojawiła się opływowa wersja streamliner, która w przeciwieństwie do pojazdu Mercedesa nie opierała się na żadnych testach[2].
Na rok 1956 Fangio przeszedł do Ferrari, a Moss został fabrycznym kierowcą Maserati. Fabryczne 250F były wyposażone w szersze bębny hamulcowe i pięciobiegową skrzynię. W trakcie sezonu poczyniono ponadto zmiany mające na celu zredukowanie oporu, między innymi zmiany w konstrukcji nosa i wyższe boki kokpitu. Ponadto przygotowano nowe nadwozie i zmodyfikowano silnik w ten sposób, że obniżono środek ciężkości. Utrudnieniem była niezdolność dostawców – Weber i Pirelli – do wyprodukowania odpowiednich wtrysków paliwa i hamulców tarczowych. Moss wygrał dwa Grand Prix, ale mistrzem świata został Fangio[2].
Przed sezonem 1957 zreorganizowano departament wyścigowy. Dokonano rozwoju nowego silnika V12 z dwoma wałkami rozrządu w głowicy[7] i lżejszego[1] oraz bardziej sztywnego nadwozia[2]. Tę wersję modelu określano czasem jako T2[4]. Moss przeszedł do Vanwalla, a zastąpił go niezadowolony z Ferrari Fangio. Silnik V12 nie okazał się lepszy od starego, lekkiego R6. Wygrywając cztery wyścigi Fangio zdołał zdobyć tytuł mistrzowski, walcząc z Ferrari i Vanwallami. Był to jednocześnie ostatni sezon fabrycznego zespołu Maserati, który popadł w problemy finansowe, przez co włoski rząd poddał firmę w „kontrolowane zarządzanie”[2]. Po 1957 roku modele 250F sprzedano prywatnym kierowcom. Po sezonie 1960, wyparte przez nowocześniejsze samochody z silnikami z tyłu, nie ścigały się już w Formule 1[1].
Wyniki w Formule 1
[edytuj | edytuj kod]Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie | |
---|---|
Oznaczenie | Wyjaśnienie |
Złoty | Zwycięzca lub mistrzostwo |
Srebrny | 2. miejsce lub wicemistrzostwo |
Brązowy | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo |
Zielony | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami) |
Niebieski | Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu) |
Czerwony | Nie zakwalifikował się (NZ) |
Nie prekwalifikował się (NPK) | |
Różowy | Nie ukończył (NU) |
Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu) | |
Czarny | Zdyskwalifikowany (DK) |
Wykluczony (WYK/EX) | |
Biały | Nie wystartował (NW) |
Kontuzjowany (K/INJ) | |
Wyścig odwołany (OD/C) | |
Bez koloru | Został wycofany (WYC/WD) |
Nie przybył (NP/DNA) | |
Nie brał udziału w treningach (NT/DNP) | |
Nie został zgłoszony (–) | |
Pogrubienie | Start z pole position |
Kursywa | Najszybsze okrążenie wyścigu |
† | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu. |
* | Sezon w trakcie |
1/2/3 | Punktowana pozycja w sprincie kwalifikacyjnym |
Lista systemów punktacji Formuły 1 |
Sezon | Konstruktor | Kierowcy | Wyniki w poszczególnych eliminacjach | Wyniki kierowców |
Wyniki konstruktora | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1954 | Pkt. | Msc. | Pkt. | Msc. | |||||||||||||
Maserati | 1 | - | 1 | - | - | - | - | - | - | 17 (42) | 1 | –[a] | –[a] | ||||
NU | - | NU | NU | 3 | NW | - | - | - | 4 | 14 | |||||||
- | - | 6 | 4 | NU[b] | NU | - | - | 9 | 3 | 17 | |||||||
- | - | 3 | - | NU | NU | NU | 10 | NU | 4,14 | 13 | |||||||
- | - | 7 | NW | - | 5 | 5 | 9 | NU | 4 | 16 | |||||||
- | - | - | NU | NU[b] | - | - | - | - | 0,14 (1,14) | 25 | |||||||
- | - | - | 5 | NU[b] | WD | - | NU | - | 2 | 20 | |||||||
- | - | - | NU | 8 | WD | 6 | - | 8 | 0 | 28 | |||||||
- | - | - | NU | NU | - | - | - | - | 0 | NS | |||||||
- | - | - | - | NU[b] | - | - | - | - | 0 | NS | |||||||
- | - | - | - | - | NU | 4 | NU | 4 | 6 | 11 | |||||||
- | - | - | - | - | - | NU | - | NU | 0 | 27 | |||||||
- | - | - | - | - | - | - | NU | 2 | 6 | 8 | |||||||
- | - | - | - | - | - | - | 8 | 7 | 0 | 32 | |||||||
- | - | - | - | - | - | - | - | 6 | 0 | 29 | |||||||
1955 | Pkt. | Msc. | Pkt. | Msc. | |||||||||||||
Maserati | 6[b] | 3[b] | - | 5[b] | 6 | NU | 4 | 6 | 9 | –[a] | –[a] | ||||||
5 | NU | - | 5[b] | 4 | NU | 7 | 7 | 8 | |||||||||
7[b] | - | - | - | - | - | - | 0 | 31 | |||||||||
7[b] | NU | - | 7 | 3 | 5 | NU | 6 | 10 | |||||||||
NU[b] | - | - | - | - | - | 5 | 2 | 19 | |||||||||
NU[b] | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | |||||||||
6[b] | - | - | - | - | - | - | 0 | 27 | |||||||||
- | NU | - | 9 | 9 | - | - | 0 | 37 | |||||||||
- | NZ | - | - | - | 8 | - | 0 | 34 | |||||||||
- | 3[b] | - | 8 | - | - | - | 2 | 18 | |||||||||
- | - | - | NW | - | - | - | 0 | 42 | |||||||||
- | - | - | - | NU | - | - | 0 | NS | |||||||||
- | - | - | - | NU | NU | NU | 0 | NS | |||||||||
- | - | - | - | - | NU | - | 0 | NS | |||||||||
- | - | - | - | - | NU | NU | 0 | NS | |||||||||
- | - | - | - | - | NU | - | 0 | NS | |||||||||
- | - | - | - | - | - | 9 | 0 | 38 | |||||||||
1956 | Pkt. | Msc. | Pkt. | Msc. | |||||||||||||
Maserati | NU | 1 | - | 3[b] | 5[b] | NU | 2 | 1 | 27 | 2 | –[a] | –[a] | |||||
2 | 3 | - | 6 | 3 | 3 | 3 | NU[b] | 22 | 4 | ||||||||
NU | - | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | ||||||||
NU | - | - | - | - | - | - | 6 | 0 | 29 | ||||||||
4[b] | - | - | - | - | - | - | - | 1,5 | 26 | ||||||||
4[b] | - | - | - | - | - | - | 10 | 1,5 | 25 | ||||||||
NU | - | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | ||||||||
3 | - | - | WD | - | - | - | - | 4 | 12 | ||||||||
- | NU | - | 8 | 6 | NU | 5 | - | 2 | 19 | ||||||||
- | 8 | - | NU | - | 5 | NU | - | 2 | 21 | ||||||||
- | 7 | - | 3[b] | 5[b] | 7 | NU[b] | - | 3 | 16 | ||||||||
- | - | - | 5 | NU | 6 | NU | NU[b] | 2 | 20 | ||||||||
- | - | - | NU | 7 | 8 | 4 | 4 | 6 | 9 | ||||||||
- | - | - | - | NU | - | - | - | 0 | NS | ||||||||
- | - | - | - | NU | - | - | - | 0 | 38 | ||||||||
- | - | - | - | - | NU | NU[b] | NU[b] | 0 | NS | ||||||||
- | - | - | - | - | NU | NU | 11 | 0 | 41 | ||||||||
- | - | - | - | - | NU | DK | NU | 0 | NS | ||||||||
- | - | - | - | - | NU | - | - | 0 | NS | ||||||||
- | - | - | - | - | - | NU | - | 0 (3) | 17 | ||||||||
- | - | - | - | - | - | - | 7 | 0 | 34 | ||||||||
- | - | - | - | - | - | - | NU[b] | 0 | NS | ||||||||
1957 | Pkt. | Msc. | Pkt. | Msc. | |||||||||||||
Maserati | 1 | 1 | - | 1 | NU | 1 | 2 | 2 | 40 | 1 | –[a] | –[a] | |||||
8 | - | - | - | - | - | - | - | 0 (25) | 2 | ||||||||
2 | - | - | 6 | NU | 6 | NU | NU | 6 | 11 | ||||||||
3 | NU | - | NU | NU | - | - | - | 4 | 15 | ||||||||
4 | NU[b] | - | 5 | NU | 7 | 3 | 5[b] | 10 | 7 | ||||||||
7 | - | - | - | NU | - | NU | NU | 0 | 27 | ||||||||
10 | NZ | - | - | - | - | NU | NU | 0 | 35 | ||||||||
- | 3 | - | - | - | 8 | 4 | 4 | 10 | 6 | ||||||||
- | NZ | - | - | - | - | - | 11[b] | 0 | 38 | ||||||||
- | NU | - | NU | NW | NU | NU | 10 | 0 | 35 | ||||||||
- | NU[b] | - | - | - | 10 | 6 | 5[b] | 1 | 20 | ||||||||
- | NZ | - | - | - | NU | - | - | 0 | NS | ||||||||
- | - | - | - | 8 | - | - | - | 0 | 30 | ||||||||
- | - | - | - | - | - | - | 9 | 0 | 32 | ||||||||
- | - | - | - | - | - | - | 11[b] | 0 | 38 | ||||||||
1958 | Pkt. | Msc. | Pkt. | Msc. | |||||||||||||
Maserati | 4 | - | - | - | - | 4 | - | - | - | - | - | 7 | 14 | 6 | 5 | ||
5 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 2 (9) | 11 | |||||
7 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | 28 | |||||
6 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 (14) | 6 | |||||
8 | NZ | - | - | NU | NU | - | - | - | - | - | 0 | 30 | |||||
9 | NZ | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | 34 | |||||
- | NZ | - | - | 10 | - | - | - | NU | NU | - | 0 | 39 | |||||
- | NU | NU | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | |||||
- | NZ | - | - | - | 9 | NU | - | - | NU | 12 | 0 | 33 | |||||
- | NZ | - | - | NW | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | |||||
- | NZ | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | |||||
- | NZ | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | |||||
- | NU | 10 | - | 9 | 8 | NU | NU | NU | - | - | 0 (3) | 20 | |||||
- | - | NU | - | NU | - | - | - | - | 4[b] | 6 | 0 | 23 | |||||
- | - | - | - | 7 | - | - | - | - | - | - | 0 (12) | 7 | |||||
- | - | - | - | NU | - | - | - | - | - | NU | 0 | NS | |||||
- | - | - | - | - | NU | 9 | - | 9 | 4[b] | - | 0 | 24 | |||||
- | - | - | - | - | 10 | - | NW | - | - | - | 0 | 39 | |||||
- | - | - | - | - | 7 | - | - | - | - | - | 0 (9) | 10 | |||||
- | - | - | - | - | - | - | NU | - | NU | 9 | 0 | 34 | |||||
- | - | - | - | - | - | - | - | NU | - | - | 0 (3) | 19 | |||||
- | - | - | - | - | - | - | - | - | NU | - | 0 | NS | |||||
1959 | Pkt. | Msc. | Pkt. | Msc. | |||||||||||||
Maserati | NZ | - | - | 8 | - | - | - | - | - | 0 | 29 | 0 | 8 | ||||
NZ | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | |||||||
- | - | - | NZ | - | - | - | - | - | 0 | NS | |||||||
- | - | - | 10 | NU | - | - | - | - | 0 | 34 | |||||||
- | - | - | 9 | - | - | - | - | - | 0 | 32 | |||||||
- | - | - | - | - | - | - | 15 | - | 0 | 46 | |||||||
- | - | - | - | - | - | - | - | NW | 0 | NS | |||||||
1960 | Pkt. | Msc. | Pkt. | Msc. | |||||||||||||
Maserati | NU | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | 0 | 11 | |||
14 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | 56 | ||||||
NU | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | ||||||
13 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | 52 | ||||||
NU | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | NS | ||||||
- | - | - | - | - | - | - | - | NW | - | 0 | NS | ||||||
- | - | - | - | - | - | - | - | - | 13 | 0 | 53 |
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h Stuart Codling. Cóż to był za samochód – Maserati 250F. „F1 Racing”, s. 22, czerwiec 2014. Łódź: Westa-Druk. ISSN 1732-7032.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Maserati 250F. [w:] grandprixhistory.org [on-line]. [dostęp 2014-05-20]. (ang.).
- ↑ Argentine 1954 – Engagés. [w:] statsf1.com [on-line]. [dostęp 2014-05-20]. (fr.).
- ↑ a b c Wouter Melissen: Maserati 250F. [w:] ultimatecarpage.com [on-line]. [dostęp 2014-05-20]. (ang.).
- ↑ Daniel Vaughan: 1954 Maserati 250F. [w:] conceptcarz.com [on-line]. kwiecień 2010. [dostęp 2014-05-20]. (ang.).
- ↑ a b Maserati 250F. [w:] statsf1.com [on-line]. [dostęp 2014-05-20]. (fr.).
- ↑ Wouter Melissen: Maserati 250F T2 'V12'. [w:] ultimatecarpage.com [on-line]. 2013-12-26. [dostęp 2014-05-20]. (ang.).